
Camouflage - Dhamma Talk
พอดแคสต์นี้นำเสนอเสียงธรรมโดย Camouflage ซึ่งเป็นแนวทางในการศึกษาธรรมะและปรัชญาพุทธศาสนา ผู้ฟังสามารถฟังบทสนทนาธรรมะและอ่านบทความเพิ่มเติมได้ที่ camouflagetalk.com เหมาะสำหรับผู้ที่สนใจในการปฏิบัติธรรมและพัฒนาจิตใจ
ตอน

378.หลอมลงไปในความรู้สึก จนแจ่มแจ้ง
เวลาพี่เล่าเรื่อง เนื้อเรื่องที่เล่า มันก็แสดงความรู้สึก พี่ต้องรู้ว่าความรู้สึกเกิดขึ้นแล้ว แล้วพี่ก็ต้องไปกับความรู้สึกนั้น
พี่อย่าหลุดจากความรู้สึก เพราะเวลาพี่หลุดปุ๊บ มันจะไปคิดแทน
ทีนี้มันจะเป็นแค่เนื้อเรื่องที่ไม่มีความรู้สึก พี่จะใช้แค่ความจำ การวิเคราะห์มาบอกผม หรือแม้กระทั่งจะแจ่มแจ้งเอง
มันเหมือนจะใช่ แต่มันไม่ใช่
พี่ต้องไปใน Flow นี้ทั้งหมดพร้อมกัน
พี่เข้าใจโครงสร้างชีวิตของพ

377.อยากแจ่มแจ้งเป็นบ้าง…ต้องทำยังไง
ก่อนจะแจ่มแจ้งต้องรู้จัก “ความรู้สึก” ข้างในตัวเอง
ก่อนจะแจ่มแจ้งไปที่จุดเริ่มต้นก่อน “เป็นจริงก่อน”
ความแจ่มแจ้งนั้น คู่กับของ “จริง”
เป็นจริงก่อน แล้วความแจ่มแจ้งถึงจะเกิด ไม่ใช่เป็นแบบปลอมแล้วจะแจ่มแจ้ง...แจ่มแจ้งไม่ได้
และถ้าอยู่กับถูก กับผิด แจ่มแจ้งไม่ได้
การด่าไฟแลบ นั่นคือจริง แล้วจะค่อยรู้จักตัวเองได้ ว่าโอ้โห ตัวเรานี่ปากร้าย ปากจัด ปากตลาด
ถึงแม้แม่ได้ลั่นวาจาออกมา แต่เราก็ไม่ใช่ผู้ดี

376.ชีวิตคือความแจ่มแจ้ง
บรรยายเมื่อ 21-09-2567
ต้องตระหนักด้วยชีวิตของเราเลยเองว่า ความแจ่มแจ้ง คือ ชีวิต นี่คือสิ่งเดียวที่พึ่งได้
ความแจ่มแจ้ง คือ ความชัดเจน กระจ่างชัดในตัวเอง
ผมพูดว่า ตัวเอง นี่มันเหมือนอัตตา แต่ไม่ใช่
แจ่มแจ้ง กระจ่างชัดในความเป็นทั้งหมดนี้ ว่ามันคืออะไร
พอเรารู้จักแจ่มแจ้ง กระจ่างชัด และชัดเจนในความเป็นทั้งหมดของชีวิตนี้ ว่าอะไรเป็นอะไร
ความสับสน สงสัย ความหวั่นไหวทั้งหมด จะคลายไป จางไป
ต้อ

375.ไม่ต้องช่วย
บรรยายเมื่อ 23-06-2568
375.ไม่ต้องช่วย
ชีวิต ๆ หนึ่งดูเหมือนว่า จะควรจะมีชีวิตที่แจ่มแจ้ง
คนคนนึงควรจะมีความสามารถในการแจ่มแจ้งชีวิตให้ได้
แต่ความซ้อนกันอยู่ของชีวิตก็คือว่า มันไม่มีเป้าหมายอะไรแบบนั้น
ชีวิตคือ ชีวิตอมิตาพุทธ
ชีวิตคนที่เขาจะแจ่มแจ้ง...เขาจะแจ่มแจ้ง
...
ชีวิตไม่ใช่การช่วย
พระพุทธเจ้าไปทำอะไร ท่านไปชี้ทางให้คนที่พร้อมจะเป็นบัวที่บานอยู่แล้ว มันไม่ใช่การช่วย
พระพุ

374.หมูคือใคร ใครคือหมู
บรรยายเมื่อ 25-06-2568
อาจารย์ : พี่คือใคร?
พี่หมู : พี่ คือความหลงผิดหรอ?
อาจารย์ : อย่าตอบตามตำราสิ พี่คือใคร?
พี่หมู : พี่ คือ สิ่งที่คิดว่ามีจริง ๆ และเป็นสิ่งที่พี่ผูกพันกับมัน และมีความตั้งใจจะทำให้มันดี จะหาอะไรดี ๆ ให้มัน
พี่ผูกพันกับสิ่งนี้...สิ่งที่อาจารย์บอกว่า มันไม่มี
อาจารย์ : มี ไม่อย่างนั้นพี่จะผูกได้อย่างไร พี่ผูกกับอะไร? พี่เอาอะไรมาผูกด้วยกัน?
พี่หมู : พี่เ

373.โต้แย้งตัวเองอยู่เสมอ
บรรยายเมื่อ 30-06-2568

372.มักง่าย
บรรยายเมื่อ 19-04-2568

371.เอาแต่ใจ
บรรยายเมื่อ 19-04-2568
การรับรู้ คือหัวใจที่เป็นอิสระ เป็นปกติ
มีปกติที่จะรับรู้มันอย่างเต็มที่ ว่ามันเป็นยังไง
ให้อิสรภาพกับมันในการเบ่งบาน
ให้มันแสดงอย่างเต็มที่ในใจนี้ ว่ามันเป็นยังไง
ถ้าเรารับรู้อยู่ มันเป็นการควบคุมพฤติกรรมโดยอัตโนมัติ ที่ไม่ใช่เราสั่ง ว่าเราจะไม่ทำแบบนั้น
มันไม่ใช่เราควบคุม
แต่การรับรู้ความรู้สึกนั่นเอง มันจะควบคุมตัวมันเอง เพราะมันมีฟังก์ชันที่ต้องรับรู้ความร

370.ออกจากระบบ
บรรยายเมื่อ 03-04-2568

369.เราเป็นแค่ผู้ที่ได้รับโอกาส
บรรยายเมื่อ 22-03-2568

368.จุดสูงสุงของชีวิตคือความไม่รู้, พระพุทธเจ้าคือทาง
บรรยายเมื่อ 25-01-2568
ชีวิตที่เป็นปัจจุบัน เป็น Stand Alone และมีความสัมพันธ์ในขณะนั้น เท่านั้น
เราไม่ได้พยายามขจัดความกลัว แต่ชีวิตในรูปแบบนี้ มันไม่มีความกลัว
แต่มันไม่ใช่สิ่งที่เราพยายามทำให้เป็นแบบนี้
มันไม่มีทางจะไปถึงที่พูดนี้ได้ มันไม่ใช่เส้นทาง
มันเป็นแค่ความแจ่มแจ้งชีวิตทั้งหมด ว่ามันคืออะไร
...
ลึกๆ ของเราทุกคน เราต้องการไปสู่จุดหมายอันหนึ่ง
จุดสูงสุดของชีวิตหรือสรรพสิ่ง

367.ให้ชีวิตใหม่ดำเนิน
บรรยายเมื่อ 16-11-2024
ความปลอดภัยที่สูงสุด คือ ความไม่ต้องแสวงหาอะไรเลย
ไว้ใจธรรมชาติที่เป็นอยู่ทั้งหมดของชีวิตในตอนนี้ ... ไว้ใจมัน
ไว้ใจการนอนไม่หลับ อย่าตัดสินมัน ว่ามันเป็นอาการป่วย หรือเป็นสิ่งที่ไม่ดี
ไว้ใจสิ่งที่เป็นอยู่ในตอนนี้ทั้งหมด
นอนไม่หลับ ก็นอนไม่หลับ
ไว้ใจว่า ชีวิตในขณะนี้ปลอดภัยที่สุดแล้ว กับการเป็นแบบนี้ เป็นสิ่งที่เหมาะสมที่สุดกับชีวิตนี้แล้ว ในขณะนี้
ไว้ใจสิ่งที่

366.ไม่ใช่อิสระจากอะไรทั้งนั้น
บรรยายเมื่อ 28-10-2567

365.สมองกับหัวใจ
ทำยังไงที่จะทำให้ หัวใจไม่อยู่ภายใต้สมอง?
ที่ผมเคยสอนตั้งแต่ในอดีต ผมพูดอยู่เสมอว่า “เราทุกคนต้องมีปัญญานำชีวิต”
และปัญญานำชีวิตนั้น เกิดขึ้นจากจิตที่มันว่าง
จิตที่ว่าง ไม่ใช่ว่างเปล่า แต่หมายถึง เป็นจิตที่พ้นจากความเชื่อทั้งหมด ที่ผมให้ทุกคนแจ่มแจ้ง
เพราะฉะนั้น จะมาถึงจิตที่ว่าง (ซึ่งเป็นสมมติชื่อนี้) นั่นหมายถึงว่า มนุษย์คนนึงต้องแจ่มแจ้งสิ่งหลอกลวงทั้งหมด ความเชื่อทั้งหมด ความกลัวทั้งหม

364.เป็นแสงสว่างให้กับตัวเองได้…แค่นั้น
บรรยายเมื่อ 24-08-2567

363.ความรักและอิสรภาพ
บรรยายเมื่อ 05&19-10-2567

362.ส่งต่อความรัก
บรรยายเมื่อ 04-09-2567

361.ความครอบงำที่ลึกที่สุด
บรรยายเมื่อ 05-05-2567
ผมแค่ต้องการมีชีวิตที่ ไม่ถูกอิทธิพลของความไม่จริงครอบงำชีวิต แค่นั้น
เราใช้คำว่า ครอบงำ แปลว่าของที่มาครอบงำนั้น ต้องเป็นของที่ไม่จริง
เช่น ตอนนี้มีกิเลส แล้วผมมีความคิดว่า ผมจะทำยังไงดี ที่จะไม่มีกิเลสตัวนี้ซักทีนึง
สำหรับผม วิธีคิดแบบนี่แหละ คือความครอบงำ
และผมเห็นความครอบงำนั้น ทันทีที่เห็น ผมก็พ้นจากความครอบงำนั้น
แล้วผมจึงมีความสามารถที่จะเผชิญกับกิเลสได้อย่างแท้จร

360.ไม่เป็นอะไร กับอะไร ที่แท้จริง
บรรยายเมื่อ 21-04-2567
ความไม่เป็นอะไร กับอะไร แท้จริงมันคืออะไร?
คือความสามารถของชีวิตที่จะเป็นได้ทุกอย่าง โดยที่ไม่มีความขัดแย้งภายในเกิดขึ้นเลย
ถ้านักปฏิบัติธรรมเราคนนึงมีความโกรธเกิดขึ้นในใจ อย่างรุนแรง อย่างปานกลาง อย่างเล็กน้อย
สังเกตไหมว่า เรามีความเห็นต่อความมีอยู่ของมัน ในเชิงของการประเมิน ตัดสิน
เหล่านั้นทั้งหมด คือ #ความขัดแย้ง
ปัญหาถัดไปก็คือว่า ทำไมถึงเกิดความขัดแย้งขึ้นภายใน?
เพร

359.ชีวิตที่ไม่ต้องเลือก
บรรยายเมื่อ 06-04-2567
ชีวิตเราเลือกสิ่งต่าง ๆ ด้วยเหตุผล ด้วยการได้ประโยชน์ หรือเสียประโยชน์ ดีหรือไม่ดี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการใช้ชีวิต
แต่ส่วนที่สำคัญกว่า คือ การเท่าทันสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นทั้งหมด หรือที่ผมสอนว่า “แจ่มแจ้ง”
แล้วปัญญา หรือทิศทางที่จะรู้ว่าต้องเลือกไปทางไหน จึงจะเกิดขึ้น
และนั่นหมายความว่า มันจะเกิดชีวิตที่ไม่ต้องเลือก
เพราะมันเป็นสิ่งที่แจ่มแจ้งอยู่แล้ว ว่าจะต้องเลือกแบบไหน
ทำ

358.อิสรภาพในการมีชีวิต
บรรยายเมื่อ 06-04-2567
358.อิสรภาพในการมีชีวิต
การปฏิบัติธรรมจะเริ่มต้นขึ้น เมื่อคนเรามีความสามารถจะมีชีวิตจริง ๆ ได้
และความสามารถจะมีชีวิตจริง ๆ ได้ จะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อ เราแจ่มแจ้งความครอบงำทั้งหมดที่มีอยู่ในชีวิตของเรานี้เอง
และความสามารถจะแจ่มแจ้งความครอบงำทั้งหมดที่มีในชีวิตของเรานี้เอง นั่นคือ การที่คนคนนึงรู้จักตัวเอง
การรู้จักตัวเองจึงไม่ตกอยู่ภายใต้จิตใจของมนุษย์คนหนึ่ง ที่ตัดสิน

357.รู้จักตัวเอง
บรรยายเมื่อ 06-04-2567
การรู้จักตัวเอง ต้องการแค่อย่างเดียว คือ ความใส่ใจต่อตัวเองอย่างสูงสุด ว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นคืออะไร?
ใส่ใจต่ออิทธิพลต่าง ๆ ของคำพูดคนอื่น ว่ามันให้อิทธิพลต่อเรายังไง? เราถูกผลักไปทางโน้นที ทางนี้ที ได้ยังไง?
ไม่มีอะไรจะผลักเราได้ ถ้าเราไม่เอาดี
เราถูกผลัก เพราะเราตัดสิน เราตัดสินว่าไม่ดี พอไม่ดี...เราก็จะเอาดี
การรู้จักตนเอง คือ การเห็นกระบวนการผลักดันทั้งหมดนี้ แต่มัน

356.หัวใจที่พร้อมจะรับเคล็ดลับวิชาสูงสุด
บรรยายเมื่อ 15-05-2565
อาจารย์ : ศาสนาพุทธเป็นสากล ไม่ใช่เรื่องพิสดาร ไม่ใช่เรื่องแบบที่เราคิดว่า โอ้ย เรานั่งทำสมาธิไม่ได้ เรามีสติไม่ได้ หรือเราไม่มีสติ เราหลงเยอะ ...เข้าใจมั้ย ไม่ใช่เรื่องแบบนั้น ทั้งหมดนี้เป็น#เรื่องอุดมคติที่เราจะไปถึง ซึ่งนั่นไม่ใช่
เราอยากจะเปลี่ยนตัวเอง...เราถามตัวเองว่าเราจะเปลี่ยนตัวเองจากที่นี่ไปที่นั่นได้ยังไง และการปฏิบัติธรรมน่าจะช่วยเราได้ ที่เราจะไม่เป็นอย่างนี้ เ

355.ทั้งหมดคือกับดัก
บรรยายเมื่อ 18-11-2566
355.ทั้งหมดคือกับดัก
เราจะค้นพบชีวิตที่ลุ่มลึกขึ้น ลึกซึ้งขึ้น มันยิ่งกว่าความที่เราอยากจะได้ “ความไม่ทุกข์”
ชีวิตลุ่มลึกแบบนั้น ไม่ได้สามารถหาได้ในไอเดียของ “ความปลอดภัย”
เราอาจจะไปทำเรื่องโง่ที่สุดเรื่องหนึ่ง ที่ไม่น่าเชื่อเลยว่านักปฏิบัติธรรมอย่างเราจะไปทำ แล้วมันให้ทุกข์กับเรามาก แต่นั่นอาจจะเป็นเพชรเม็ดงาม ที่ทำให้ชีวิตนี้เกิดปัญญาขึ้น จากความทุกข์นั้น
การปฏิบัติธรรม

354.ปัจจุบันของเรา เป็นแค่ภาพที่เราสร้างขึ้น
บรรยายเมื่อ 18-11-2566
เรามีภาพสิ่งที่ควรจะเป็น และนั่นคือความขัดแย้ง และนั่นคือเหตุแห่งทุกข์
ชีวิตของมนุษย์เรามีปัญหา เพราะเรามีเป้าหมาย
เป้าหมาย คือ ภาพที่เราคิดเอาไว้ว่า เราควรจะฉลาดกว่านี้ เราควรจะอ่าน แล้วก็รู้เรื่องมากกว่านี้
ภาพนั้นเกิดขึ้นได้ ก็เพราะว่าเราเชื่อว่า “มีเราจริง ๆ”
แล้วพอเราเชื่อว่า กายกับใจนี้ เป็นเรา มีเราจริงๆ มันอยากให้ทุกอย่าง ดีหมดทุกอย่าง เช่น ต้องฉลาด ต้องสวย ต้อง

353.ทำไมจึงเกิดการเพ่ง
บรรยายเมื่อ 18-11-2566
วิถีชีวิตหลัก มันสร้างความหลง ซึ่งแบ่งแยกกับความรู้
และทำให้เราตั้งใจ เพราะไม่อยากหลง
แต่เรามานั่งแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ อย่าเพ่ง ปล่อย อย่าประคอง...ไม่มีวันจบ
เราไม่เข้าใจต้นตอ ของปัญหาทั้งหมด ว่าคืออะไร
#Camouflage
18-11-2566

352.ฟังด้วยชีวิต
บรรยายเมื่อ 01-03-2567

351.ไม่หลงเหลือสัจธรรม
บรรยายเมื่อ 28-10-2566

350.พระเจ้าคือ...
บรรยายเมื่อ 29-02-2567

349.เราทุกข์เพราะเราติด
บรรยายเมื่อ 29-02-2567

348.หนีไม่พ้นอยู่คู่ตรงกันข้าม
บรรยายเมื่อ 14-10-2566

347.ทุกข์จากจุดอ้างอิง
บรรยายเมื่อ 02-10-2566
เราทุกข์ เพราะเรามีมาตรฐาน
อย่างมาตรฐานว่า เราไม่ควรจะทุกข์ นั่นก็คือความปลอดภัย ใช่มั้ย?
เราควรจะเป็นจิตบริสุทธิ์ ก็คือความปลอดภัยของชีวิต ใช่มั้ย?
อันดับแรก คือเราไม่เห็น ความต้องการความปลอดภัยของวิธีคิด ที่จะใช้ชีวิตยังไง
อันดับ 2 คือเราไม่เห็นว่า เราทุกข์จากวิธีการอยู่ในความปลอดภัย เช่น จะอยู่อย่างปลอดภัย ควรจะเป็นอย่างนี้
วิธีคิด ก่อให้เกิดบรรทัดฐาน หลักการ ที่อยู่

346.ไปสู่สิ่งที่ยังไม่รู้
บรรยายเมื่อ 30-09-2566
เมื่อเราเริ่มต้นที่จะรู้จักตัวเอง เราจะเริ่มลงลึก
ในการลงลึกนั้น เราจะพบว่ามีข้อมูลความรู้ ความคิด บทสรุปบางอย่างที่เราเคยเรียนรู้มา คุณธรรมความดี ทุกสิ่งทุกอย่าง จะเข้ามาคอยแทรกแซง บิดเบือน การลงลึก เพื่อที่จะรู้จักความจริงของชีวิตนี้
อำนาจของการบิดเบือนจากสิ่งต่าง ๆ ที่ผมพูดถึงนั้นมีพลังมหาศาล เพราะตลอดชีวิตของเราตั้งแต่เกิด และความเคยชินของจิตใจที่จะอยู่ภายใต้ความครอบงำน

345.หยินหยาง
บรรยายเมื่อ 24-09-2566
ชีวิต ไม่ใช่การปรุง หรือไม่ปรุง ไม่ใช่ทุกข์ หรือไม่ทุกข์
แต่คือ การเห็นปัจจัย เงื่อนไขทั้งหมดในชีวิต ที่ก่อให้เกิดสิ่งต่าง ๆ ขึ้น
นั่นก็หมายความว่า อารมณ์ ความรู้สึกนั้น ๆ ก็ไม่ถูกจริงจัง ไม่ว่าจะบริสุทธิ์ ไม่ปรุง หรือไม่บริสุทธิ์ ปรุง
2 อันนี้เท่ากัน เพราะไม่มีใครให้คุณค่า ว่าอะไรดีกว่าอะไร
เพราะถ้ามันมีคุณค่า ว่าอะไรดีกว่าอะไร จะมีใครซักคน เป็นคนตัดสิน
และคนตัดสินจะเป็นเจ้

344.ตรัสรู้อริยสัจ 4
บรรยายเมื่อ 16-09-2566
นักปฏิบัติธรรมเรามุ่งความสนใจไปที่นิโรธ
คล้าย ๆ ว่า “นิโรธ” คือ เป้าหมายสำคัญของชีวิตที่เราต้องการ คือ ความดับทุกข์
นี่คือหัวใจของอวิชชาสูงสุด
เราให้ความสำคัญ ให้ความสนใจ ว่าเราคนหนึ่งในฐานะมิจฉาทิฏฐิ จะไปถึงซึ่งความดับทุกข์
หมายความว่า หลังจากแจ่มแจ้งอริยสัจ 4 แล้ว ชีวิตทั้งชีวิตที่เหลือจากนั้น คงเหลือแค่นิโรธ ถ้าเราคิดว่า เราเป็นพระอรหันต์แล้ว
เข้าใจที่ผมบอกมั้ยว่า ม

343.ฝ่ากระแสมิจฉาทิฏฐิ
บรรยายเมื่อ 02-09-2566
ผมเคยบอกว่า คนคนนึงจะออกจากโลกได้ จะต้องฝ่ามิจฉาทิฏฐิทั้งหมดของโลกนี้
ความคิดของเราต่อความสัมพันธ์ทั้งหมด ต่อสมมติทั้งหมด ที่เราเป็นจริงเป็นจัง ความคิดเหล่านั้นทั้งหมดเป็นตัวแทนของมิจฉาทิฏฐิของมนุษย์ทั้งโลกนี้
การที่เราจะต้องฝ่าความเห็นผิดนั้นไป หมายถึงว่า เราจะต้องฝ่าพลังงานทั้งหมดที่มนุษย์คิดเหมือนกัน
และถ้าเราฝ่าไปได้นิดนึง แล้วเราก็รู้สึกว่ายากนะ เอาไว้ก่อนแล้วกัน อ

342.อกาลิโก
บรรยายเมื่อ 02-09-2566
การเกิดมาของชีวิตของมนุษย์คนหนึ่ง มันหมายความว่าอะไร?
เราคิดแต่ในทำนองที่ว่า เราเกิดมา ทุกข์เหลือเกิน และใครที่จะช่วยเรา ให้พ้นทุกข์นี้ได้
เราเองไม่รู้ด้วยซ้ำว่า วิธีคิดทั้งหมดนี้ คือ ระยะทาง และกาลเวลา และเป็นมิจฉาทิฏฐิ
นี่คือวิธีคิดเบื้องแรกของมนุษย์เราทุกคน
แต่มันไม่ใช่แค่เราคิดคนเดียว คนอื่นก็คิดเหมือนกัน
และมีคนหาวิธีการต่าง ๆ ที่จะพ้นทุกข์ ตั้งแต่การสร้างความบันเ

341.ปิดประตูนั้นซะ...”วิถี” หรือ ”วิธี”
บรรยายเมื่อ 17-07-2564
เราอยู่ในยุคของโลกาภิวัตน์ เราในยุคของที่ทุกอย่างจะต้องลัด สั้น ตัดตรง เราอยู่ในยุคของที่ว่า วิธีการอะไรที่จะทำให้เราไปถึงจุดหมายได้เร็วที่สุด
เราพลาดอย่างหนักที่เราเข้าใจว่า ชีวิตนี้มันเป็นอะไรที่เร่งได้
เราไม่เข้าใจว่า ธรรมมะนั้นเป็นธรรมชาติ ธรรมะเป็นเรื่องของชีวิตจริง ๆ มันไม่ใช่เรื่องของระบบอุตสาหกรรมเหมือนยุคโลกาภิวัตน์
ไอเดียของเราถูกหล่อหลอมมาในโครงสร้างของการที่

340.เห็น DNA ของกระบวนการ
บรรยายเมื่อ 19-08-2566
เวลาเราทำอะไร เราต้องแจ่มแจ้งว่า เรากำลังทำอย่างนี้ทำไม?
เราต้องแจ่มแจ้งว่า การกระทำอย่างนี้ มันมีนัยยะอะไร?
เช่น เรากำลังไถมือถืออยู่ หรือกำลังหาอะไรดูอยู่ นั่นคือ เราต้องรู้ว่า นัยยะของมันคือ เราต้องการหนีจากตัวเอง
แต่เราไม่เคยรู้
เราเป็นนักปฏิบัติธรรม ที่ถูกสอนมาว่า รู้สึกอยู่ ไม่เข้าไปในเรื่องราว มีอารมณ์ความรู้สึกอะไรเกิดขึ้น ก็รู้อยู่
แต่เราไม่รู้โครงสร้างใหญ่ที่สุด

339.น้ำพุแห่งปัญญา
บรรยายเมื่อ 19-08-2566
การปฏิบัติธรรมจะเกิดขึ้น เมื่อหัวใจนั้น มีอิสรภาพอย่างยิ่งจากความรู้ทั้งหมดที่เราเคยเรียนรู้มา
และกระบวนการของชีวิต Process นี้ คือจุดเริ่มต้น และคือจุดสุดท้าย
ผลลัพธ์ที่เราถวิลหาในการปฏิบัติธรรม ไม่มีความสำคัญเลย
ความสำคัญอยู่ที่กระบวนการที่ผมพูดนี้ทั้งหมด ไม่ใช่ผลลัพธ์
เราต้องตระหนักชัดว่า การปฏิบัติธรรมทั้งหมด ที่เราเคยทำมา เป็นแค่การเวียนว่ายอยู่ในทะเลแห่งความหลง
แล

338.ความเชื่อ
บรรยายเมื่อ 11-07-2564
การปฏิบัติธรรม คือ กระบวนการที่เราจะเข้าใจชีวิตนี้ อย่างแท้จริง
เราไม่รู้จักว่า ความขับดันที่แท้จริง ในความอยากจะคิด คืออะไร
เราได้แต่คิดว่า มันไปคิด ก็รู้ทัน และครูบาอาจารย์ท่านก็สอนว่า อย่าเข้าไปในความคิด
มันเหมือนเราทำตาม Protocol หรือวิธีการเฉย ๆ แต่เราไม่รู้ว่า
ทำไมเราต้องทำแบบนี้?
ทำไมเราไว้ใจว่า วิธีนี้ถูก?
ทำไมเราไว้ใจว่า นี่คือสิ่งที่ต้องทำ?
ทำไมความคิดถึงเป็น

337.สัญญาณจากพระพุทธเจ้า
บรรยายเมื่อ 05-08-2566
สัญญาณแรกที่พระพุทธเจ้าได้พูดกับตัวเองคือ ธรรมะนั้นอยู่นอกเหนือคำพูด อยู่เหนือการอธิบายใด ๆ จึงยากที่จะหยิบนำมาสอนได้
นัยยะคือ ท่านใช้ชีวิตทั้งชีวิตของท่าน ค้นพบธรรมะ
ในขณะที่เราใช้ชีวิตทั้งชีวิตของเรา ทำตามความเชื่อ และความคิด
เราหนีไม่พ้นกับการหมกมุ่นอยู่กับเรื่องของตัวเอง ที่จะพ้นทุกข์ และความหมกมุ่นนั้นเอง คือความปรุงแต่ง คือความคิด
และเราใช้ความคิด หาวิธีการที่จะทำ

336.องคาพยพแห่งความลวง
บรรยายเมื่อ 22-07-2566
ความตระหนักชัดในความเป็นมิจฉาทิฏฐิทั้งหมดของชีวิตนี้ นั่นคือขณะของการเห็นแจ้ง
ขณะของการเห็นแจ้ง หรือที่เราเรียกว่า Enlighten ไม่ได้เกิดขึ้นจากการพิจารณาหาเหตุผล คิดอย่างเป็นเหตุเป็นผล และได้ผลลัพธ์มาอันนึง ว่าตรงกับที่อาจารย์บอก
ความรู้สึกของการเห็นแจ้ง เป็นความรู้สึกที่มนุษย์คนหนึ่ง รู้ได้เฉพาะตัวเอง
เป็นขณะของความแจ่มแจ้งโดยฉับพลัน
และไม่ต้องการเหตุผลทางความคิดใด ๆ ม

335.ทิ้งกาย ทิ้งจิต
บรรยายเมื่อ 08-07-2566
ถ้าเราต้องการที่จะไปถึงความรู้สึกของการทิ้งกาย มันไม่มีอะไรต้องทำเหมือนที่เราเคยทำเมื่อก่อนนี้ หรือที่เราเคยคิดว่ามันต้องทำแบบนั้นแบบนี้
มันมีแค่อย่างเดียวในชีวิตของเรา คือ ความแจ่มแจ้งในความเป็นอยู่ทั้งหมดในขณะนี้
และชีวิตของเราไม่มีอะไรมาก นอกจากความดิ้นรนบีบคั้นที่จะหนีความทุกข์ แล้วก็หาความสุข
และความรู้สึกที่เป็นอยู่กับชีวิตของเราในแต่ละขณะ ในทุก ๆ วัน นั่นคือ กุญแจ

334.ชีวิตนี้เป็นจริงและไม่จริง ได้ยังไง
บรรยายเมื่อ 13-05-2566

333.ค้นพบว่าทุกจุดจบนั้น...ไม่ใช่
บรรยายเมื่อ 31-10-2566

332.ไม่เข้าใจว่าตัวเองหนี
บรรยายเมื่อ 28-10-2566

331.ที่มาของกิเลส
บรรยายเมื่อ 24-06-2566
ที่มาที่สำคัญที่สุดของกิเลส คือ ความสุข
และเมื่อความสุขมีปัญหา นักปฏิบัติธรรมก็เลือกที่จะไม่ทำทั้งหมด
เราตีปัญหาได้ตื้นเขินมาก เราแก้ปัญหาด้วยวิธีกำปั้นทุบดิน
หรือแม้กระทั่งเราทำตามวิธีปฏิบัติที่แพร่หลายกันอยู่ แต่มันก็ไม่พ้นว่า หัวใจนี้มีปัญหากับความสุข ความสุขกลายเป็นสิ่งที่ไม่ดี เพราะรู้สึกว่ามันเป็นที่มาของกิเลส
จะเห็นว่าเราเจอกับดักของความแบ่งแยกตลอดทาง และกับดักนั้นใ

330.ความเมตตา
บรรยายเมื่อ 10-06-2566
ความเมตตาในความหมายของมนุษย์เรา แท้จริงเป็นแค่ชื่อ
เราตั้งชื่อให้กับปฏิสัมพันธ์ในรูปแบบของการให้การช่วยเหลือ ว่า “เมตตา”
แต่ “เมตตาที่แท้จริง” คืออะไร?
คือความเข้าใจว่า ชีวิตนี้นั้น เป็นแหล่งกำเนิด และเป็นทางผ่านขององค์ความรู้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นอารมณ์ ความรู้สึก ความนึกคิด ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตนี้
ชีวิตนี้ เป็นแค่แหล่งข้อมูลข่าวสารต่อจักรวาลอันยิ่งใหญ่นี้
การ

329.เมื่อผู้รู้และผู้หลง รวมกันเป็นหนึ่ง
บรรยายเมื่อ 27-05-2566
วิธีการปฏิบัติธรรม ที่ผมเรียกว่า การถอยกลับ และการแจ่มแจ้ง รู้จักตัวเองนั้น เป็นกระบวนการที่ชีวิตนี้มีอยู่แล้ว ทำได้อยู่แล้ว
แต่ปัญหา คือ เราไม่เคยถอยกลับ เรามีแต่เดินหน้า และทำให้ฟังก์ชั่นที่ชีวิตของมนุษย์มีอยู่แล้วนั้น ไม่ได้ทำงาน
เราเดินหน้า แม้กระทั่งเรื่องนินทาคนอื่น เวลาเรานินทาคนอื่น เรารู้จักเค้าดี ยิ่งกว่าพ่อแม่เค้าอีก เราเป็นกูรูในด้านการวิพากษ์วิจารณ์คนอื่นเลย

328.แจ่มแจ้งวิธีคิดที่มีเราเป็นศูนย์กลาง
บรรยายเมื่อ 13-05-2566
เราต้องแจ่มแจ้งในไอเดียที่เราคิดอยู่เสมอว่า
“เรา” เป็นคนที่ทุกข์
และ “เรา” จะปฏิบัติธรรม
เพื่อ “เรา” จะพ้นทุกข์
เพื่อ “เรา” จะเป็นพระอรหันต์
เพื่อ “เรา” จะไม่เกิดอีกแล้ว
เราต้องแจ่มแจ้งวิธีคิดทั้งหมดนี้ ว่ามันไม่มีอยู่จริง
ถ้าไอเดียเหล่านั้น ยังไม่ถูกสำรวจตรวจสอบ ด้วยปัญญาอย่างแท้จริงของเรา เราจะคอยตกเป็นเหยื่อของมันในที่สุด
หลังจากเราแจ่มแจ้งในโครงสร้างของวิธีคิด ที

327.เห็นภูเขา ไม่ใช่ภูเขา
บรรยายเมื่อ 15-04-2566
เมื่อชีวิตเป็นจริงได้ ชีวิตทั้งหมดจะเป็นการปฏิบัติธรรมด้วยตัวมันเอง
นั่นหมายความว่า การปฏิบัติธรรมที่เราเคยเรียนมาทั้งหมด ไม่ว่าจะคืออะไรก็ตาม มันไม่ใช่เป็นอีกกิจกรรมหนึ่งของชีวิต ที่เราจะต้องมีสตินะ เราต้องมีสมาธินะ เราต้องเจริญปัญญานะ
เพราะกระบวนการคิดเหล่านั้น คือมิจฉาทิฏฐิ คือมีเราคนนึง จะเป็นผู้ที่ได้รับผลข้างหน้า เราจะกลายเป็นพระอรหันต์
แต่ถ้าเราอยู่ในกระบวนการ “เห็

326.อะไรที่เราคิดออกได้ นั่นยังไม่ใช่
บรรยายเมื่อ 25-03-2566
เรารู้มั้ยว่า เราเกิดมาพร้อมกับอะไร?
ชีวิตนี้เกิดขึ้นมาพร้อมกับอวิชชา อวิชชา คือ ความหลงผิดทั้งหมดต่อชีวิตนี้
แล้วชีวิตของเรา อะไรคือจริง?
ความจริงของชีวิตนี้ที่เป็นอยู่ คือ ความหลงผิด กิเลส ตัณหา ความอยาก ความดิ้นรน ความเลวร้ายทั้งหลายที่อยู่ในจิตใจ
แต่บรรยากาศของคำสอนต่าง ๆ พยายามให้เราเปลี่ยนมัน นั่นคือความหลงผิดซ้ำสองขึ้นไปอีก คืออย่าเป็นแบบนี้ อย่ามีสิ่งเหล่านี้ ทำลา

325.ทางสายกลางที่เราไม่เคยรู้จัก
บรรยายเมื่อ 11-03-2566
พระพุทธเจ้าบอกว่า ทางสายกลางไม่ใช่ทางสุดโต่งทั้งสองข้าง มันหมายความว่าอะไรกันแน่?
การตัดสินเป็นทุกข์ งั้นไม่ตัดสิน
กิเลสเป็นของไม่ดี งั้นไม่มีกิเลส
ฟุ้งซ่านเป็นความหลง เป็นโมหะ งั้นสงบ
ใช่ไหมว่าทั้งหมดนี้ คือทางสุดโต่งทั้งสองข้างเหมือนกัน
เห็นไหมว่า ที่เราพูดว่าตัวเองนั้นกำลังปฏิบัติตามมรรค เดินทางสายกลาง หัวใจเรา…ไม่ใช่เลย
หัวใจเราคือ ทางสุดโต่งทั้งสองข้างเหมือนเดิม

324.ปัจจุบันไม่มีการเลือก
บรรยายเมื่อ 25-02-2566
การรู้ หรือกิริยารู้ สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่มีอยู่แล้ว มันไม่ใช่การฝึก ไม่ใช่ฝึกอะไรบางอย่าง เพื่อจะผ่านเข้าสู่สิ่ง ๆ นี้
การฝึกอะไรบางอย่าง มันคือ #การสร้างสิ่งใหม่ขึ้น สิ่งใหม่ที่เรารู้จักกันดีในนามของ “ผู้รู้” แล้วเราก็เรียนรู้กันมาเยอะว่า สุดท้าย ผู้รู้ คือ อวิชชาตัวใหญ่ที่สุด และเราต้องทำลายมัน และเราก็เคยหลงเชื่อว่า ถ้าเราไม่มีมัน เราจะหลง
ด้วยการสอนแบบนั้น ทำให้มน

323.ชีวิตที่หยั่งวัดไม่ได้
บรรยายเมื่อ 11-02-2566
คำว่า “มายา” เป็นภาษาสันกฤต คำแปลหนึ่งคือ สิ่งที่วัดได้ ประเมินค่าได้ เรียกว่าให้มูลค่าหรือคุณค่า หรือหยาบๆ ก็คือ วัดกว้าง ยาว สูง ได้
เราปฏิบัติธรรม เราต้องการจุดจบ จุดจบนั้น คืออะไร?
คือ ไม่มีกิเลส ไม่กระเทือน ไม่มีตัวตน บริสุทธิ์ มีศีลบริบูรณ์ มีสติบริบูรณ์ หรือกระทั่งจุดจบ คือการที่เราไม่ต้องการเกิดอีกแล้ว แล้วเราเชื่อเรื่องจุดจบทั้งหมดนี้ ว่าเป็นเป้าหมายที่เราจะไปถึง

322.เพราะไม่เข้าใจความสุข
บรรยายเมื่อ 08-02-2566
ชีวิตเราอยู่ใน Process ไม่แจ่มแจ้งตัวเอง...วิ่งแสวงหาความสุข ไม่แจ่มแจ้งตัวเอง...วิ่งแสวงหาความสุข ไม่แจ่มแจ้งตัวเอง...วิ่งแสวงหาความสุข กลบ “ขณะนี้” ไปเรื่อยๆ
อะไรทำให้เราอยู่ที่นี่ไม่ได้?
อะไรที่ทำให้เราต้องออกแสวงหา ออกไปได้รับ?
แปลว่า สิ่งนั้นยังไม่ถูกเข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง ว่าการได้รับสิ่งนั้นคืออะไร ให้ความสุขอย่างไร ทำให้เราพอใจได้อย่างไร
เราไม่เพียงจะต้องแจ่มแจ้งกับ

321.เก็บเล็กเก็บน้อยต่อจากคลิป 320
บรรยายเมื่อ 28-01-2566

320.ใส่ใจ...ความไม่หลง
บรรยายเมื่อ 28-01-2566
ธรรมชาติของมนุษย์เรานั้น จะมีความใส่ใจต่อชีวิต ก็ต่อเมื่อมีความทุกข์ เพราะเราทุกคนไม่อยากทุกข์
ถ้าเราจน เราจะหาทางรวย
ถ้าเราทุกข์ เราจะหาทางมีความสุข
ถ้าเราโดนบีบบังคับ เราจะหาทางอิสระ
นี่คือกระบวนการดิ้นรนที่ตื้นที่สุดของมนุษย์
คนที่เห็นความตื้นเขินของความดิ้นรนแบบนี้ เขาจะเริ่มใส่ใจชีวิต เริ่มใส่ใจว่า
...เขาทุกข์ได้ยังไง?
...ความทุกข์มาจากไหน?
...ทำไมถึงเกิดความดิ้นรนแ

319.เกมส์ของอวิชชาที่ต้องการพัฒนาตัวเอง
บรรยายเมื่อ 14-01-2566
ความแจ่มแจ้งในชีวิตเป็นความฉับพลัน ทันที ไม่ใช่การฝึก
สิ่งเดียวที่ต้องมีในความฉับพลันนั้นคือ สิ่งแวดล้อมต่อชีวิตนี้ วิเวก สันโดษ เงียบ
และแจ่มแจ้งในโครงสร้างของชีวิตที่เกิดมาว่า สิ่งที่บงการชีวิตนั้น ด้วยความคิดทั้งหลาย หรือด้วยความรู้ทั้งหลาย หรือด้วยแนวคิดที่จะเป็นอะไรที่ดีกว่านี้ #แจ่มแจ้งในความลวงหลอกทั้งหมดนี้ และไม่ไหลไปตามนั้น
ชีวิตของผมทั้งหมดคือ มีแต่รู้ว่าอะไรไม่

318.เมื่อเราไม่รู้...ว่าเรางมงาย
บรรยายเมื่อ 31-12-2565
สิ่งที่ผมสอน ไม่ใช่วิธีปฏิบัติธรรม ถ้าเราจะหาวิธีปฏิบัติธรรมจากผมนั้น…ไม่มี
สิ่งที่ผมสอน คือชีวิต #ผมสอนให้เราเข้าใจตัวเอง เข้าใจโครงสร้าง ความผลักดัน การหลบหนี การปกป้องตัวเอง เห็นสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด ที่มีอยู่ในชีวิตของเรา
เห็นมัน ไม่ใช่เปลี่ยนแปลงมัน
เห็นมัน ไม่ใช่ตัดสินมัน
เห็นโครงสร้างความเชื่อทั้งหมดที่ครอบงำชีวิตนี้
เราเกิดมาในโลกนี้ สังคม การเมือง ศาสนา ความดี

317.ชีวิตที่แท้จริง...ไม่ได้มาง่ายๆ
#ชีวิตที่เป็นจริงนั้น เป็นเรื่องสำคัญที่สุด ที่เราทุกคนซึ่งกำลังแสวงหาความจริง จะต้องมีให้ได้ และมันไม่ได้มีด้วยการฝึกปฏิบัติอะไรทั้งนั้น
แต่มันมีด้วยการที่ #มนุษย์คนนึงสงสัยทุกอย่างที่ตัวเองกำลังจะไปทำ สงสัยทุกอย่างที่มนุษย์ สังคม และตัวเราเอง ให้การยอมรับและเชื่อถือ
ถ้าเราไม่เคยเริ่มชีวิตแบบนี้เลย หรือมีแต่น้อยมาก แทบจะจำไม่ได้ว่าเคยทำแบบนั้น นั่นแปลว่า เรายังไม่เคยมีชีวิตที่แท้จริงเลย และเราไ

316.แสงสว่างแรกในชีวิต
บรรยายเมื่อ 12-11-2565
เราทุกคนเข้ามาปฏิบัติธรรมด้วยหัวใจอันหนึ่ง ก็คือ เราจะไปสู่อิสรภาพ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราทุกคนน่าจะคิดเหมือนกัน
แต่อิสรภาพนั้น จะต้องเกิดขึ้นตั้งแต่ขณะนี้ ถ้าเราเข้าใจเรื่องนี้ไม่ได้ เราไม่สามารถจะปฏิบัติธรรมได้อย่างแท้จริง
อิสรภาพตั้งแต่ขณะนี้ หมายความว่า ชีวิตนี้มีอิสระ ที่จะศึกษาสิ่งที่เกิดขึ้นในจิตใจ โดยไม่มีเงื่อนไข ข้อจำกัด ความคิด ความรู้ สิ่งดี ๆ ทั้งหลาย ที่สั

315.ชีวิตที่เป็นอริยสัจ 4...แค่นั้น
บรรยายเมื่อ 29-10-2565
ในชีวิตการปฏิบัติธรรมของเรานั้น ความเห็นผิดเกี่ยวกับว่า “จะทำยังไงดี?…เราถึงจะพ้นทุกข์” จะคอยแทรกเข้ามาในชีวิตเราในแต่ละวันเสมอ ๆ และเมื่อมันเกิดขึ้น เราจะหาทาง เราจะประเมิน เราจะตัดสิน เราจะให้คุณค่ากับสิ่งต่าง ๆ ที่กำลังเกิดขึ้น และดิ้นรน
และทั้งหมดนั้นคือ เรากำลังออกนอกเส้นทางของความจริง
เพราะเมื่อสมมติฐานหรือภาพของตัวเราเกิดขึ้น แล้วเรารู้ไม่ทัน มันจะพาเราหลงทางทันที…

314.อะไรคือความไม่ตื่น
บรรยายเมื่อ 15-10-2565
314.อะไรคือความไม่ตื่น
ความตื่น คือ การมีชีวิตที่เป็นปัจจุบัน และชีวิตที่เป็นปัจจุบันนั้น เป็นชีวิตที่ไร้เรื่องราว เป็นชีวิตที่มีแค่อาการปรากฏ
ความตื่น คือ การรับรู้อาการในขณะนี้ รับรู้ล้วน ๆ เพียว ๆ แล้วสามารถรู้เหตุของมันได้ว่า อาการที่กำลังเกิดขึ้นทั้งหมดในขณะนี้เกิดจากเหตุอะไร
เช่น เพราะความหมายของคำพูดที่กระทบเข้ามาในหูของเรา ทันทีที่มีการรู้ทั้งหมดของขณะนี้ ว่ามันม

313.เรายังไม่รู้จัก...ความตื่น
บรรยายเมื่อ 01-10-2565
ถ้าผมยกตัวอย่างให้เราพิจารณาว่า เมื่อกิเลสเกิดขึ้น ความอยากเกิดขึ้น ความโกรธเกิดขึ้น เกิดอะไรขึ้นกับชีวิตเราบ้าง? ให้พวกเราลองคิดดูตอนนี้
ทันที เราอาจจะมีไอเดียบางอย่างต่อกิเลสนั้น ต่อความอยากนั้น เช่น เรามีความเป็นนักปฏิบัติธรรมอยู่ เรารู้สึกแย่กับกิเลสที่เกิดขึ้น แล้วเราพยายามจะทำอะไรบางอย่าง
เรามีไอเดียว่า เราจะไม่ทำตามกิเลสนั้น แต่การไม่ทำตามกิเลสนั้น มาจากไอเดียไหนอีกท

312.ทั้งหมดที่เราทำ...มันปลอม
บรรยายเมื่อ 19-07-2565
เมื่อเราเข้าใจแจ่มแจ้งต่อชีวิตนี้ เข้าใจแง่มุมต่างๆ ของมัน
ทุกอย่างที่ผมเคยพูดถึงไปทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็น ความสุข ความทุกข์ ความเชื่อ ไอเดีย ทิฏฐิ การตัดสิน เมื่อเราเข้าใจแจ่มแจ้งในทั้งหมดนี้ รู้ว่าอะไรเป็นเหตุแห่งทุกข์ รู้ว่าความสุขจะมีเงาตามตัวมัน คือความทุกข์ หรือแม้กระทั่งรู้ว่านัยยะของความสุขนั้น แท้จริงเป็นแค่ผัสสะ มันไม่ใช่ความสุข เป็นแค่การกระทบผัสสะเฉยๆ
ชีวิตนั้นจ

311.ที่สุดของอัตตา
บรรยายเมื่อ 03-09-2565
วิธีการปฏิบัติธรรม หรือคำสอนใดๆ ที่แม้จะถูกต้องมากเท่าไหร่ก็ตาม ถ้าคนเราได้ฟังเข้าแล้ว แล้วรับเอาไปทำ ด้วยความเชื่อ ด้วยความศรัทธา ด้วยการคิดไตร่ตรองด้วยความคิดของตัวเอง กระบวนการทั้งหมดจะกลายเป็นกับดัก
และกับดักอันขาวใสสะอาดนี่เอง ที่ทำให้มนุษย์คนหนึ่ง ไม่รู้จักความพ้นทุกข์ ไม่รู้จักความหลุดพ้น
ความหลุดพ้นหรือความพ้นทุกข์นั้น คือความแจ่มแจ้งว่า ไม่มีใครสักคนหนึ่งเป็นคนพ

310.ความลวง
บรรยายเมื่อ 20-08-2565
ระบบของอัตตาด้วยตัวมันเองเป็นความเห็นแก่ตัวอยู่แล้ว มันจะเลือกสิ่งที่ดีเท่านั้น
และเมื่อมันพยายามจะเลือกสิ่งที่ดีเท่านั้น ความเป็นอยู่อย่างสมบูรณ์ ด้วยหัวใจที่ไม่แบ่งแยก จึงไม่สามารถเกิดขึ้นได้เลย
เมื่อเจอสิ่งที่ไม่ดี อัตตาจะหนี หรือไม่ก็ทำอะไรบางอย่าง เพื่อไม่ให้สิ่งที่ไม่ดี เข้ามาที่ตัวได้ ด้วยระบบวิธีปฏิบัติบางอย่างที่ถูกสอนมา
และเมื่อเจอสิ่งที่ดี ระบบของอัตตาจะรักษา

309.ระยะทาง เวลา และความทุกข์
บรรยายเมื่อ 06-08-2565
เราไม่เคยเห็นว่า ชีวิตของเรานั้น พยายามปลอมตัวเป็นใครสักคนหนึ่งที่ดีกว่าตอนนี้
เราพยายามปลอมตัว ให้เหมือนกับอุดมคติบางอย่าง ที่เราอยากจะเป็น ที่เราอยากจะไปถึง
แล้วละเลยความเป็นจริงขณะนี้
เราต้องการจะมี สิ่งที่เราเชื่อว่าเราไม่มี
ถ้าเรายังคงมีเป้าหมาย อุดมคติบางอย่าง ที่หลงเหลืออยู่ในหัวใจของเรา ชีวิตของเรานั้น...โดยอัตโนมัติเลย มันจะละเลยขณะนี้
ความเป็นขณะนี้ การมีชีว

308.อุตสาหกรรมที่ถูกสร้างขึ้นด้วยความหลง
บรรยายเมื่อ 30-07-2565
ผมอยากให้พวกเรานักปฏิบัติธรรม เป็นคนที่ลึกซึ้งต่อชีวิตนี้ ไม่ใช่ตื้นเขิน ในลักษณะที่ว่า รับคำสอนไป แล้วก็เอาไปทำ
สิ่งที่ผมสอนเราทุกคน เกิดจากความลึกซึ้งต่อชีวิตของผมเอง เกิดจากความลึกซึ้งที่ผมเห็นชีวิตคนอื่น
ของทุกอย่างที่ถูกสอนมา...เรารับฟัง
รับฟังแล้ว...ก็วางเอาไว้
ไม่ต้องเชื่อและไม่ต้องไม่เชื่อ
และลงลึกต่อชีวิตนี้ด้วยตัวเอง
ชีวิตนั้นมีหลากหลายแง่มุม หลากหลายมุมมอง ที่ต

307.ท่านเลิกความเชื่อทั้งหมด
บรรยายเมื่อ 24-07-2565
แท้จริงเรานักปฏิบัติธรรม สนใจแต่ความหมายจากการตัดสินและให้คุณค่าสิ่งต่างๆ ที่กำลังเกิดขึ้น มากกว่าประสบการณ์ตรงต่อสิ่งนั้นๆ ในขณะนี้ว่ามันเป็นยังไง
เราสนใจแต่คุณค่าและความหมายของสิ่งที่เรามีประสบการณ์อยู่ ว่าสิ่งนั้นมันดีหรือไม่ดี ถ้ามันดี เราจะเอา ถ้ามันไม่ดี เราจะไม่เอา เราสนใจแต่เรื่องแบบนั้น
และนั่นหมายความว่า เราไม่เคยมีชีวิตที่เป็นปัจจุบันเลย
เราสนใจแต่เรื่องราว เนื

306.สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าความเป็นพระอรหันต์
บรรยายเมื่อ 16-07-2565
การที่ใครสักคนนึงสามารถเข้าใจกระบวนการของอัตตาว่ามันทำงานยังไง มันทำอะไร มันเป็นแบบไหน
ความเข้าใจแจ่มแจ้งในกระบวนการของอัตตา นั่นเรียกว่า “การปฏิบัติธรรม”
มีแต่กระบวนการของอัตตาเท่านั้นที่ต้องการความหลุดพ้น ต้องการความเป็นพระอรหันต์ ต้องการนั่น ต้องการนี่ ต้องการจะพ้นทุกข์ ต้องการจะไม่ทุกข์ ต้องการกระทบแล้วไม่กระเทือน ต้องการสัมผัสรสชาติอันบริสุทธิ์ ที่เขาเรียกว่า “พระอรห

305.แลกด้วยชีวิต ไม่ใช่ความคิด
บรรยายเมื่อ 13-07-2565
คำสอนที่พระพุทธเจ้าสอนออกมา ถูกถ่ายทอดมาจากชีวิต ถูกถ่ายทอดออกมาจากประสบการณ์ของชีวิตของท่าน
แต่เราในฐานะผู้ฟัง เราใช้ความคิด ใช้เหตุผล และแปลมันเป็นหลักการ
เราไม่ได้ใช้ชีวิต ที่จะฟังคำสอนจากชีวิต
#เราไม่เคยแลกคำสอนด้วยชีวิต เราแลกมันด้วยความคิด
นี่คือบาทฐานสำคัญของการที่คนสักคนหนึ่ง ชีวิตสักชีวิตหนึ่ง จะมีความสามารถที่จะเข้าใจสิ่งที่พระพุทธเจ้าได้
และเมื่อเราไม่มีบาท

304.ความหลงอันสมบูรณ์
บรรยายเมื่อ 09-07-2565
ความสุขที่แท้จริงนั้น เปิดเผยตัวขึ้นมาได้
ด้วยหัวใจที่เปิดกว้าง
ด้วยหัวใจที่ไร้ทิศทาง
ด้วยหัวใจที่ไร้เดียงสา
ด้วยหัวใจที่มีอิสรภาพ
ด้วยหัวใจที่ไร้ขอบเขต
หัวใจที่เปิดออกหมดนั้น เชื่อมต่อกับทุกสิ่งทุกอย่าง
เป็นความงามของการมีชีวิต
เป็นความเมตตา
เป็นความเบิกบาน
เป็นความมีสมาธิ
เป็นความมีสติ
เป็นการรับรู้ทุกอย่างตามความเป็นจริง
เป็นความปกติ
เป็นนิพพาน
เป็นภาวะที

303.เราเห็นชีวิตแค่เพียงส่วนเสี้ยว...ไม่เป็นทั้งหมด
บรรยายเมื่อ 02-07-2565
เราไม่เคยจะอยู่ตรงกลางจริงๆ เราเขวไปทางดี
“ตรงกลาง” ไม่ใช่อยู่ระหว่าง “ดี” กับ “ไม่ดี”
“ตรงกลาง” ไม่ใช่อยู่ระหว่าง “อัตตกิลมถานุโยค” กับ “กามสุขัลลิกานุโยค”
“ตรงกลาง” ไม่ใช่อยู่ระหว่าง “ของคู่”
แต่คำว่า “ตรงกลาง หรือ กลาง”คือ สามารถเห็นความเป็นจริงของ ของทั้งสองอย่าง ได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง และนั่นหมายความว่า ชีวิตนั้นไม่ถูกดึงดูดไปด้วย ดีและไม่ดี
คำว่า “จริง” นั้นครอบคลุม

302.ก่อนที่การตื่นรู้จะเกิดขึ้นได้จริง
บรรยายเมื่อ 25-06-2565
302.ก่อนที่การตื่นรู้จะเกิดขึ้นได้จริง
สันติภาพไม่ว่าจะในครอบครัว ในสังคม หรือในโลกนี้ ไม่สามารถเกิดขึ้นจากการที่คนๆ นึง ยึดว่าสิ่งที่ตัวเองคิดนั้นถูก
แต่เกิดขึ้นจากการที่คนๆ นึง
...เห็นความเป็นทั้งหมดของตัวเอง
...เห็นความยึดทั้งหมดที่มีอยู่ในตัวเอง
และการเห็นเรื่องเหล่านั้น...
...จะต้องมีความใส่ใจเป็นอย่างยิ่ง
ต่อทุกขณะของชีวิต
...จะต้องมีความซื่อตรงต่อทุกขณะของชีวิต
.

301.ชีวิตเป็นแค่ความหมายของภาษา
บรรยายเมื่อ 19-06-2565
การมีชีวิตจริงๆ นั้น ไม่มีที่พึ่ง ไม่ได้ให้ความปลอดภัย
การมีชีวิตจริงๆนั้น เปรียบเสมือนสัตว์ป่าที่อยู่ในป่าในเขา
...มันไม่รู้อะไรล่วงหน้า มันไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับมัน ชีวิตของมันไม่ซ้ำซาก
...เป็นชีวิตที่แค่เผชิญกับขณะนี้ โดยไม่มีทิศทางอะไรต่อมันเลย ไม่มีความหมายของความรู้ คำสอน ทฤษฎีต่างๆ เข้ามาชี้นำทิศทางของชีวิต ต่อสิ่งที่กำลังเผชิญอยู่ขณะนี้
ยกตัวอย่าง เรานักปฏิบ

300.อะไรคือการรู้ทุกข์
บรรยายเมื่อ 11-06-2565
300.อะไรคือการรู้ทุกข์
เวลาเราพูดคำว่าปฏิบัติธรรม เราคิดถึงอะไรกันบ้าง?
ต้องรู้สึกตัว ต้องมีสติ ต้องมีสมาธิ ต้องมีความสามารถพิเศษบางอย่างในการเห็นสภาวธรรม ต้องไม่หลง สติต้องเร็ว สมาธิต้องแน่น ศีลต้องดี และอื่นๆอีกมากมาย ที่เราแต่ละคนอ่านอะไรมา ฟังอะไรมา แล้วเราก็เอาเข้ามา เพื่อจะมีหรือจะเป็นแบบนั้นให้ได้
เหล่านี้คือสิ่งที่เราทุกคนมีอยู่และเป็นอยู่ เมื่อเราคิดถึงคำว่า

299.สงครามระหว่างขณะนี้ กับสิ่งที่ควรจะเป็น
บรรยายเมื่อ 04-06-2565
ผมอยากให้พวกเราเข้าใจว่า พวกเราเหล่านักปฏิบัติธรรมนั้น เป็นผู้ที่ก่อสงครามภายในใจ ระหว่างสิ่งที่เป็นอยู่ในขณะนี้ กับสิ่งที่ควรจะเป็นอยู่ตลอดเวลา
นี่คือต้นเหตุของความทุกข์ นี่คือต้นเหตุของความสับสน นี่คือต้นเหตุของการแสวงหา นี่คือต้นเหตุของความพยายามบางอย่าง
นึกออกไหมว่า สิ่งที่ควรจะเป็น หรือสิ่งที่เราอยากจะไปถึง ที่เราคิดเอา หรือที่เราเชื่อจากครูบาอาจารย์บอก จากตำราบอก เ











