
บันทึกนึกขึ้นได้
Podcast ที่จะทำให้คุณนึกถึงทุกเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาอีกครั้ง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของเมื่อหลายปีก่อน เรื่องของเมื่อวานนี้ หรือแม้กระทั่งเรื่องที่เพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อกี้นี้ โดยที่เมื่อฟังจบแล้วผมหวังว่าเราทั้งสองจะเข้าใจในสิ่งที่ผ่านมา มากขึ้นไปด้วย :) ติดตามเพิ่มเติมได้ในเพจ “บันทึกนึกขึ้นได้” และ Instagram : sooooosleepy
Episodes
สิ่งที่ได้เรียนรู้ในปีที่ผ่านมา
บางทีสิ่งที่เราได้เรียนรู้เมื่อหมดปี
คือเราเรียนรู้ว่า เราไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย
ความเหงาของการเป็นผู้ใหญ่
ก็เพิ่งรู้เหมือนกันว่าเป็นผู้ใหญ่แล้วมันเหงาขนาดนี้
ระหว่างทาง เราทำใครหล่นหายไปแล้วกี่คน ?
น่าจะเป็นเรื่องปกติ เป็นเรื่องธรรมดา
ที่เมื่อใครสักคน หรือหลายคนหายไปจากชีวิตเรา
แล้วมันทำเรารู้สึกดี หรือบางทีรู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก
ขอเหตุผลของการมีชีวิตอยู่ต่อหน่อยได้ไหม ?
Q&A- ทำไมคนที่ยังไม่สำเร็จ ถึงดูเป็นคนล้มเหลวในสายตาคนอื่น
- รู้สึกเสียใจกับอดีต ทำไงดี
- รู้สึกเฉยๆ กับทุกเรื่อง ทำยังไงดี
- ชีวิตผู้ใหญ่ในตอนนี้ต่างกับเราเมื่อตอนเริ่มต้นเป็นผู้ใหญ่ยังไง
- เริ่มต้นชีวิตวัยทำงานยังไงให้มีความสุข
- ช่วยแนะนำแรงบันดาลใจในการมีชีวิตอยู่ต่อหน่อย
สถานีที่เจ็บ - EP.12 ลองเป็นตัวเองในเวอร์ชั่นที่ดีที่สุด
แต่ก่อนไม่เคยเข้าใจเลยว่า เป็นตัวเองมันดียังไง
เพราะเราถูกหล่อหลอมให้เอาคนอื่นเป็นแบบอย่าง
นั่นรึเปล่าที่ทำให้เราไม่ค่อยให้ค่าตัวเองเท่าไหร่เลย
มันไม่มีใครเหมือนกันบนโลกใบนี้
แล้วการที่มันไม่เหมือนกันนั่นแหละที่ทำให้การเป็นตัวเองเป็นคนพิเศษ
คนที่ไม่สามารถหาได้ที่ไหนแล้ว
การที่ใครสักคนได้รู้จักเรา
การที่เราจะได้รู้จักใคร
ผมว่ามันคือการได้พบคนพิเศษในแบบต่างๆ
การพยายามทำตัวเองให้ดีเด่นเหมือนคนอื่น
สถานีที่เจ็บ - EP.11 Grieve Station
เลิกถามตัวเองว่าทำไม
เลิกถามคนรอบข้าง
คนแปลกหน้าว่าทำไมมันถึงต้องจบลงแบบนี้
เพราะไม่มีคำตอบไหนที่จะทำให้คุณเลิกถาม
และก็ไม่มีคำตอบไหนที่ทำให้คุณรู้สึกดีกับการเลิกรากับใครสักคน
สถานีที่เจ็บ - EP.10 ทำไมถึงเจอแต่รักที่ทำให้เจ็บ
เรามองในสิ่งที่เราอยากเห็น เราไม่ได้เห็นในสิ่งที่ใครสักคนกำลังเป็น
คุณกำลังมีความรัก
หรือคุณกำลังตกหลุมอยู่ในความรู้สึกที่คิดไปเองว่ามันคือความรัก
คุณกำลังชอบเค้า
หรือคุณกำลังเพลิดเพลินอยู่ในจินตนาการว่าการได้รักเค้านั้นมันวิเศษณ์ขนาดไหน
หลายครั้งที่เราเจ็บปวดกับความรัก เจ็บปวดกับใครสักคน
เพราะเราเองที่ตกหลุมพรางความคิด ภาพลวงตาที่สร้างขึ้นมาเอง
จนละสายตาไม่มองสิ่งที่เป็นอยู่จริงๆ เพราะติดอยู่ก
สถานีที่เจ็บ - EP.9 - Please mind the gap between friend and platform
การเยียวยาหลังการเลิกรา มันไม่ได้ใช้เวลาแค่วันสองวัน
มันต้องปล่อยให้ตัวเองให้ทบทวนหลายๆอย่าง
ปล่อยให้ตัวเองได้ช่างมันกับหลายความรู้สึก
แต่ถ้าคุณยังรู้สึกคิดถึงเค้ามาก
เจ็บปวดกับภาพเหตุการณ์ต่างๆ ที่มันแว้บเข้ามาให้คุณเจ็บจี๊ดๆ
ยังรู้สึกอยากฟาดหน้าเค้าสักป้าป ที่ทำไมถึงทำกับเราได้ขนาดนี้
คุณน่าจะยังไม่พร้อมที่จะกลับไปเซไฮ
ว่าไงเพื่อนกับเค้าหรอกนะ
ก่อนที่จะอยากกลับไปเป็นแบบนั้น
ลองทำความเข้าใจตัว
สถานีที่เจ็บ - EP.8 ความกลัวที่ทำให้เราเริ่มต้นใหม่กับใครไม่ได้สักที
บางครั้งก็เข้าใจนะว่า
เป็นเรื่องลำบากใจอยู่เหมือนกันที่จะเริ่มต้นใหม่กับใคร
เพราะเราตั้งระดับของคนที่เราต้องการไว้สูงเหลือเกิน
บางทีเข้ามาแล้วไม่ได้คล้ายกับแฟนเก่า
หรือไม่ได้ทำให้รู้สึกเหมือนคนเก่า เราก็ไม่โอเค
แต่ก็มีบางคนที่อยากเข้ามา แล้วตัวเราเองก็เริ่มกลัว
กลัวแบบที่เคยเจอมา กลัวอะไรหลายๆ อย่าง
เลยไม่กล้าที่จะเริ่มต้นใหม่กับใครสักที
สถานีที่เจ็บ - EP.7 OK Station ก็น่าจะโอเค ที่ตอนนี้ยังเจ็บปวดอยู่
มันโอเคแหละ ที่เราจะยังรู้สึกกับมัน
เพราะความเจ็บปวดที่เราพบเจอ หยั่งลงลึกไปในจิตใจ
บางทีความเจ็บปวดพวกนี้ไม่ได้มาจากการเกิดอุบัติเหตุอะไรพวกนั้นอย่างเดียว
การเสียคนรัก หรือการจบกับความสัมพันธ์อันเป็นพิษ
ก็เป็นอีกสาเหตุให้เราเจ็บปวดยาวนาน
เหมือนมีแผลเป็นอยู่ในใจแบบนี้อยู่
ผมเคยบอกตัวเองนะว่า
บางทีการที่เรารักใครสักคน
ก็ไม่ได้หมายความว่า เราควรจะต้องอยู่กับเค้า
ไม่ได้หมายความว่า เราไม่คู่ควร หรื
สถานีที่เจ็บ - EP.6 Toxic Station
ทุกคนบอกและมองออกว่าควรออกมา
แต่มีเพียงเราคนเดียวเท่านั้นที่อยากเดินกลับไป
เพราะว่ามันง่ายกว่าการเริ่มใหม่ ?
เพราะว่าเราอ่อนแอเกินกว่าจะรับความเจ็บปวดแบบที่ยังไม่เคย
เลยต้องกลับไปยอมรับความเจ็บปวดแบบเดิม ?
ในเมื่อความเชื่อมันไม่มีเหลืออยู่แล้ว
ทำไมเราถึงเลือกที่จะกลับไปหา Toxic Relationship ครั้งนี้อีก ?
สถานีที่เจ็บ - EP.5 Youniverse Station
การค้นพบความซ้ำซาก จำเจ เป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติในการเป็นคนอย่างเราๆ
เพราะเมื่อเราชอบอะไร เราจะต้องการสิ่งนั้นอยู่ตลอดเวลา
ต้องการมันมากขึ้น แล้วเราก็เข้าใจไปเองว่า
สิ่งนั้นจะยังคงทำให้เรารู้สึกแบบนั้นอยู่ตลอด
โดยที่ไม่ต้องลงทุนลงแรงอะไร
เป็นเรื่องปกติที่เราจะหลงไหลในเรื่องที่ทำให้เรารู้สึกประหลาดใจ ทำให้หัวใจเต้นรัว
หรือเรื่องราว เหตุการณ์ทำให้เราลืมช่วงเวลาชีวิตธรรมดาๆ ณ ปัจจุบันขณะ ไปสักระยะ
จ
สถานีที่เจ็บ - EP.4 Trust Station รักหรือเราที่สูญหาย
เคยเชื่อว่าเรามีคุณค่า จากการถูกให้ค่าโดยใครสักคน
และในวันที่ใครคนนั้นเดินจากไป
นั่นทำให้รู้สึกว่าผมไม่มีคุณค่าอะไรหลงเหลืออยู่เลย
แต่จะทำอย่างไรเมื่อ Self Esteem หายไปจนหมดหลังเลิกรา ?
สถานีที่เจ็บ - EP.3 Stalking Station ยิ่งตาม ยิ่งเจ็บ
โซเชียลมีเดียไม่ใช่เครื่องมือที่ดีสำหรับคนอกหัก
มันคือเครื่องทรมานจิตใจตัวเอง
เสมือนการบำเพ็ญทุกรกิริยาทางอ้อม 🙂
ทุกอย่างมันง่ายไปหมดที่จะทำให้เราล่วงรู้ความลับที่ไม่น่ารู้
ทุกอย่างดูเร้าให้เราเข้าไปสอดส่อง
ไม่ว่าจะด้วยความเสียใจ ความโกรธ หรือความแค้น
เราเอาเวลาต่อจากนี้ อุทิศให้กับการ stalking แฟนเก่า
แต่ยิ่งตามก็ยิ่งเจ็บ
ยิ่งรู้ชีวิตของเขาหลังการเลิกรา
ยิ่งทำให้เราเริ่มต้นใหม่ได้ยากขึ้น
แต่จ
สถานีที่เจ็บ - EP.2 Hurt Station เจ็บเพราะจาก
การจากลาเป็นความเจ็บปวด
ฟังดูเป็นประโยคธรรมดา
ที่เอาไปพูดกับคนที่สมหวังกับความรัก
เขาก็จะมองว่า มันเป็นประโยคดาดๆ
ไม่ได้รู้สึกอะไรด้วย
แต่พอถึงวันที่มันเกิดขึ้นกับเรา
วินาทีที่เค้าบอกกับเราว่า พอก่อนมั้ย
ลดความสัมพันธ์ของเราลงดีกว่า
แล้วไอ้ประโยคอะไรพวกนี้ มักจะมาในวันสำคัญๆ
ที่มันยิ่งทำให้เราจำแม่น
แต่สำหรับบางคน การจากลา อาจในรูปแบบของความเงียบ
แบบที่ ไม่รู้เลยว่ามันเกิดอะไรขึ้น
จู่ๆ ก็หายไป
สถานีที่เจ็บ - EP.1 ชานชาลาแห่งความเจ็บปวด
ทุกวันที่ผ่านไปคือความเจ็บปวด
เจ็บแบบที่ไม่รู้จะเล่าให้ใครฟัง
เจ็บแบบที่ไม่มีคนเข้าใจ
เจ็บแบบที่ข้างนอกดูปกติ สบายดี เวลาที่ใครมองเข้ามา
แต่ข้างในเรากรีดร้องเสียงดัง แต่มีเพียงแค่เราที่ได้ยินเสียงนั้นอยู่คนเดียว
อย่าเหนื่อยกับการทำให้ทุกคนพอใจ เพราะมันไม่มีประโยชน์อะไรเลย
ตามชื่อตอนเลย
ความสุขที่ขึ้นอยู่กับคนอื่น
การไม่รู้ว่าความสุขของตัวเองคืออะไร
มันเป็นเรื่องน่าเศร้า
แต่จะน่าเศร้าขึ้นไปอีก
ถ้าเรารู้ว่า ความสุขของเรา
เป็นความสุข ที่ขึ้นอยู่กับคนอื่น
เป้าหมายใหม่ในปีใหม่ ยังสำคัญอยู่ไหม
ผ่านมาเดือนครึ่งแล้ว ลองกลับไปถามตัวเองหน่อยไหม
ว่าสิ่งที่ตั้งใจเอาไว้เมื่อต้นปี ได้เริ่มทำอะไรแล้วหรือยัง
สิ่งที่ได้จากการใช้ชีวิต ที่น่าจะรู้มาตั้งนานแล้ว
บางทีก็ไม่จำเป็นต้องรอให้มีอีเว้นอะไรใหญ่ในชีวิตเกิดขึ้นก่อน
เราถึงจะเริ่มเรียนรู้อะไรจากมันได้
บางทีการนั่งอยู่เฉยๆ ขับรถไปทำงาน ยืนอยู่บนบีทีเอส
นอนมองเพดานระหว่างรอให้หลับ มันก็ทำให้เรานึกถึงอะไรที่ผ่านมา
แล้วเรียนรู้กับมันได้เหมือนกัน
สิ่งที่ควรทำ ในวันที่รู้สึกไม่อยากทำอะไรเลย
บางทีเราก็มีวันที่รู้สึกว่าไม่อยากทำอะไรเลย
ไม่อยากรู้สึก ไม่อยากที่จะรับรู้เรื่องราวของใคร
แม้กระทั่งเรื่องของตัวเอง
เป็นวันที่รู้สึกเหนื่อยไปหมด
มองไปทางไหนก็รู้สึกว่า มันมีแต่ความรู้สึกแย่ๆ
ครอบคลุมเต็มไปหมด
5 ทัศนคติที่มีแล้วชีวิตจะดีขึ้น
ทัศนคติคือสิ่งที่เป็นตัวกำหนดทิศทางในชีวิตเรา
แล้วที่ชีวิตมันดี
มันแย่
ที่มันรู้สึกเบื่อหน่ายในตอนนี้
จริงๆแล้วเราอยู่บนพื้นฐานของทัศนคติ หรือว่าความคิดแบบไหน
ทุกวันนี้เรามีความสุขอยู่กับอะไร
เดี๋ยวนี้ความสุขมันหายาก
แล้วส่วนตัวก็รู้สึกว่า เรามีความสุขกันยากขึ้น
ไม่รู้ว่ามองว่ามันไกลตัวไปมั้ย
หรือว่ามีคอนดิชั่นกับมันมากไปรึเปล่า
บางทีก็เลยไม่แน่ใจว่า
ที่มีอยู่ ที่เป็นอยู่เนี่ย
มันเรียกว่าความสุขได้มั้ย
แอบเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นว่า
ทำไมมันดูไม่สุขเหมือนคนอื่นเลย
ก็เลยเหมาไปอีกว่า ถ้าไม่ใช่แบบที่เห็น
แบบที่คนอื่นบอกกัน มันก็ไม่น่าจะเรียกว่าความสุข
สำหรับคนที่อยากเริ่มต้นใหม่ในปีนี้
สำหรับคนที่ไม่ได้ข้ามปีไปด้วยกัน
ตลอดปีที่ผ่านมา
เราพบปะผู้คน ปล่อยให้ใครบางคนเข้ามาเรียนรู้การเป็นตัวเรา
ส่วนตัวเรานั้นก็เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งกับเขาอีกคน
มีคนตกหล่น
มีคนหล่นหาย
มีคนเพิ่มเข้ามา
และมีคนลาจากจากความสัมพันธ์ไป
ทั้งในแง่ที่ต่างคนต่างอยู่
และในแง่ที่ใครอีกคน ไม่มีวันกลับมา
ช่วงเวลานี้จึงถือเป็นช่วงที่ดี
ที่จะได้ทบทวนว่า
ใครควรบอกลา ใครควรกุมมือข้ามปีไปด้วยกัน
นี่เราพบเป้าหมายของการมีชีวิตจริงๆ แล้วหรือยังนะ
บางทีเราไม่เคยถามตัวเองเลยว่า
เรามาที่นี่ เราอยู่ที่นี่ไปเพื่ออะไร
หรือบางคนก็มีแต่คำถามข้างบนนี้อยู่ในใจตลอด
แต่ไม่สามารถตอบตัวเองได้สักที
ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า
ทุกวันนี้ เราให้ "คุณค่า" กับการมีชีวิตอยู่ไปกับเรื่องอะไรบ้าง
ความสัมพันธ์ สุขภาพ ความสำเร็จ หรือความว่างเปล่า
การได้ค้นพบกว่า คุณค่าของการหายใจในแต่ละวันมันคืออะไร
น่าจะทำให้เราค้นพบเป้าหมายของการมีชีวิตอยู่
แต่ถ้าเรายังหาคำตอบจากต
เพิ่งเริ่มทำงาน..ควรเตรียม Soft Skill ตัวเองยังไงดี
เพราะการเป็นมนุษย์เงินเดือนมันเหนื่อย
นอกจากเหนื่อยจากการเรียนเพื่อให้ได้ Hard skill เพื่อเข้ามาทำงานแล้ว
ในระหว่างทำงาน เราก็เอา Soft Skill ที่ตัวเองมีมาทั้งชีวิต
เข้ามาปรับ เพื่อให้ 8-10 ชั่วโมงต่อวัน
เราจะผ่านมันไปได้ด้วยดี
ฮีลตัวเองยังไง ในวันที่ไปต่อไม่ไหวแล้ว
ช่วยด้วยยยยย ไม่ไหวแล้วววววว ฮีลหน่อยยย
เบื่อกับการเป็นคนครึ่งๆ กลางๆ ทำอะไรไม่สำเร็จสักที
เบื่อออออออออออออ
เราเป็นคนยังไง อยู่ที่ว่าเราอยู่กับใครมากกว่า
ความเป็นคนมันซับซ้อนนะ
ที่เราจะตัดสินกันว่า สุดท้ายแล้ว คนนั้นคนนี้ เป็นคนยังไงกันแน่
เช่นเดียวกับการที่จะตัดสินตัวเองว่า
ณ วันนี้เราเป็นคนยังไง
สิ่งที่คนอื่นบอกเรา ไม่สำคัญเท่าสิ่งที่เราบอกตัวเอง
เรื่องเล่าที่คุณเล่าให้ตัวเองฟังมันสำคัญ
สังเกตตัวเองว่าชีวิตที่เป็นอยู่ ณ เวลานี้
เกิดจากเรื่องราวอะไรที่คุณเล่าให้ตัวเองฟัง
ไม่ได้เหนื่อยงาน แต่เหนื่อยคน
ไม่ว่าเราจะชอบงานแค่ไหน
มันจะมีอย่างน้อยหนึ่งคน
ที่ทำให้การลุกไปทำงานของเรานั้นไม่มีความสุข
การเดินทางที่ไม่เคยมีใครกลับมาเล่าให้ฟัง
การตายจาก คือการเดินทางอีกรูปแบบหนึ่ง
การมาของเรา ก็คือการเดินทาง
การไปของเรา ก็ไม่น่าจะต่างกัน
แต่ถ้ามันต่าง ก็คงต่างกันตรงที่ว่า
มันเป็นการเดินทาง
ที่ไม่เคยมีใคร กลับมาเล่าให้ฟัง
เราต่างเป็นตัวร้ายในเรื่องเล่าของใครสักคน
เราต่างเป็นตัวร้ายในเรื่องเล่าของใครสักคน
เป็นประโยคที่พอได้ยินแล้วก็สะอึกไปชั่วขณะ
ไม่ใช่เพราะรู้สึกว่าตัวเองไปเป็นคนร้ายให้กับชีวิตใครตั้งหลายคนแล้ว
แต่เพราะมีบางครั้งด้วยรึเปล่า ที่เราต่างหากที่เป็นเล่าให้คนอื่นเป็นตัวร้าย
ในชีวิตของเราเอง
บางที
เราก็ไม่เหมาะที่จะเล่าเรื่องที่ตัวเองเจอให้ใครสักคนฟัง
รวมถึงตัวเราเอง
ปล่อยตัวเองให้ทำผิดพลาดบ้าง
ลองยอมรับความจริงที่ว่า
บางอย่างที่เรากำลังจะทำ มันยาก และไม่คุ้นเคย
ซึ่งเราต้องใช้เวลาในการทำความเข้าใจและลงมือทำ
และแน่นอน เราจะทำพลาด แต่ก็ไม่เป็นไร ช่างมัน
อีกปีกำลังจะผ่านไป เราเรียนรู้อะไรกับตัวเองบ้าง
ให้เวลาตัวเองสักสิบห้านาที แล้วตกตะกอนว่าปีนี้ เราผ่านอะไรมาแล้วบ้าง
Pain Station - สถานีที่เจ็บ
Pain Station สถานีที่เจ็บ
Podcast รายการใหม่สำหรับคนเจ็บอก
เริ่มรู้สึกสับสนกับความสัมพันธ์
เพิ่งถูกทิ้งมา เพิ่งทิ้งเขามา
เพิ่งจับได้ว่าแฟนมีคนใหม่ เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองไม่ใช่
ระดับความเจ็บปวดของแต่ละเรื่องที่เรากำลังเจอ
แต่ละสถานการณ์ และแต่ละคนนั้นมันต่างกันออกไป
ค่อยๆ ออกเดินทางผ่านความเจ็บปวดด้วยกันทีละสถานี
แล้วมาเรียนรู้ที่จะไปให้ถึงปลายทาง เพื่อจะได้ Move On
แล้วไม่ต้องกลับมายืนรอ
When home doesn’t feel like home - เมื่อบ้าน ไม่ใช่ที่ที่เราอยากกลับไป
ไม่มีใครเติบโตมาแบบไม่เคยหวาดกลัว
ไม่มีใครเติบโตมาแบบที่ทุกอย่างเป็นไปอย่างที่ใจหวัง
แต่การที่เราโตมาเมื่อรู้สึกว่าบ้านไม่ใช่ที่ที่เราอยากกลับไป
เราไม่มีที่ไป ในขณะที่เพื่อนทุกคนบอกว่า กลับบ้านก่อนนะ
เป็นความเจ็บปวดอย่างหนึ่ง
ถึงตัวเอง ในวันที่ไม่รู้จะหันหน้าไปคุยกับใคร
ผมไม่รู้ว่าผมจะกลับมาเปิดคลิปเสียงนี้ฟังอีกเมื่อไหร่
แต่ผมตั้งใจแล้วว่า ถ้าวันใดวันหนึ่งผมรู้สึกว่าสุดท้ายแล้ว
ผมไม่เหลือใคร หรือมีเหตุการณ์ที่ทำให้ผมหนักใจ จนไม่รู้จะหันไปหาใครที่ไหน
ผมจะกลับมาฟังเสียงของตัวเองในวันนี้ดู
เราเปลี่ยนแปลง ในวันที่ข้างในแตกสลาย
เราต่างเป็นเศษซากของการแตกสลายในหลายๆ เรื่องด้วยกันทั้งนั้นแหละ
คนที่คุณเพิ่งคุย คนที่คุณเจอทุกวัน
ทุกคนมีรอยร้าว รอยแตกที่เอาความรู้สึกต่างๆ มายาสมาน
ให้มันประกอบจนมีชีวิตต่อไปได้
ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ และไม่มีใครที่ไม่เคยตกหล่น
กลัวความรัก ?
กลัวความรัก ไม่กล้าเริ่มต้นความสัมพันธ์ใหม่กับใครเลย
จะตามหา Passion ตัวเองได้ยังไง ถ้าทุกวันยังทำงานประจำอยู่ ?
คุณผู้ฟังเคยรู้สึกเหมือนกันผมมั้ยว่า
มึงงงง กูอยากลาออก กูไม่ไหวแล้ว กูอยากหยุด
แต่กลัวที่ใหม่ไม่ได้เงินเดือนเท่านี้ ไม่ได้สวัสดิการเท่านี้
เราเลยไม่กล้าเปลี่ยน ไม่กล้าออกไปเร่ิมใหม่ กลัวสายตาของใครๆ ที่จะมองกลับมาด้วย
มันไม่มีอะไรผิดเลยที่เราจะเลือกอยู่ตรงนี้ที่เดิม ไม่ได้เปลี่ยนไปไหน
เพราะเป็นการตัดสินใจที่ค่อนข้างอ่อนไหว และมีเงื่อนไขต่างๆ ในชีวิตค่อนข้างเยอะ
ไม่ใช่คิดแล้วทำได้เลย มันต้องดู
ไม่คาดหวัง ก็ไม่น่าจะผิดหวัง ?
ใครบ้างไม่เคยคาดหวังกับอะไรเลย
ผมว่าคำถามนี้ตอบยากนะ
โดยเฉพาะถ้าเราถามตัวเอง
แต่ผมยอมรับคนแรกเลยว่า
ผมนี่แหละ ที่เป็นนักคาดหวัง
ชอบคิดว่าสิ่งนั้น สิ่งนี้จะเป็นตามอย่างที่เราคิด
แล้วพอมันไม่ใช่
ก็เราเองอีกนั่นแหละ
ที่จะมาคอยตีโพยตีพาย
เสียใจ หงุดหงิด นั่งเศร้าเป็นวันๆ
แล้วก็ยังคาดหวังต่ออีกว่า
มันน่าจะเป็นอย่างที่คิดในอีกมุมหนึ่งอีกนั่นแหละ
เรียกว่า วนลูปแห่งความคาดหวัง
โดยที่ไม่ได้มีพื้นฐานอย
ทำได้ทุกอย่าง แต่ทำได้ไม่ดีสักอย่าง ?
ไม่รู้ว่าตัวเองอยากเป็นอะไร
ไม่รู้ว่าการที่ทำได้หลายอย่าง
แต่ไม่ค่อยดีสักอย่างมันโอเคใช่มั้ย
การเป็น เป็ด ที่ดีเป็นยังไง
ยังควรเป็นเป็ดอยู่ไหม
หรือจะเป็นอะไร
ที่สุดท้ายก็ยังตอบตัวเองไม่ได้อยู่ดี ?
ทัศนคติอะไรบ้าง ที่มีแล้วชีวิตรักจะดีขึ้น
เลิกกันแล้วยังเป็นเพื่อนกันได้ไหม ?
เรากลับไปเป็นเพื่อนกับแฟนเก่าได้ไหม
ผมว่าเราน่าจะเคยถามตัวเองด้วยคำถามนี้นะครับ
ในวันที่กำลังทะเลาะกันแบบที่หาจุดตัด จุดลงตัวกันไม่ได้
วันที่ต้องบอกว่า เออ มันเป็นแฟนกันไม่ได้แล้ว มันไปต่อด้วยกันไม่ได้แล้ว
มันไม่ได้รู้สึกแบบเดิมอีกต่อไปแล้ว
ไม่ใครสักคนที่กำลังจะตัดสินใจตัดความสัมพันธ์
เลือกที่จะตั้งคำถามนี้ออกมากลางโต๊ะ
ว่า ถอยกลับมาเป็นเพื่อนกันได้มั้ย
บางคนก็อยากที่จะมีเขาอยู่ในชีวิตนะ
ยังชอบตัวเองอยู่ไหม ในวันที่ไม่มีใครชอบเราเลย ?
ผมเคยมีความคิดที่ว่า เรามันไม่ดีพอกับใครสักคนหรืออะไรสักอย่าง
มีชีวิตอยู่เพื่อจะได้รับความรัก รอคอยการถูกคัดเลือก
ไม่กล้าเป็นตัวอย่างอย่างที่ตัวเองอยากเป็นจริงๆ
ใช้ชีวิตเพื่อรอให้ใครสักคนอนุญาตให้เราเป็นตัวเอง
ในแบบที่สุดท้ายก็ไม่แน่ใจว่า ที่เป็นอยู่ ใช่สิ่งที่อยากเป็นจริงๆ รึเปล่า
หรือมันเป็นสิ่งที่ใครๆ เขาก็ทำกัน ถ้าทำแบบนี้แล้วเราจะได้รับการยอมรับ
และมันเป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนควรจะเป็น
เราได้เรียนรู้อะไร หลังวันเกิดผ่านไปอีกวัน
มันผ่านวันเกิดของเรามันตั้งหลายครั้งแล้วนะ
ย้อนกลับไปแต่ละครั้ง จำได้มั้ยว่า แต่ละปีเราเป็นคนแบบไหน
ตอนนี้ยังเหมือนเดิม หรือมีอะไรต่างไปบ้างมั้ย
ได้เรียนรู้ หรือไม่ได้รู้สึกรู้สากับอะไรที่เกิดขึ้นในชีวิตสักเท่าไหร่
ลองมานั่งคิดไปพร้อมๆกันนะครับว่า
เมื่อถึงวันเกิดของคุณผู้ฟังแล้ว
คุณได้เรียนรู้อะไรกับชีวิตที่ผ่านไปบ้าง
บางทีคุณผู้ฟังอาจอายุน้อยกว่าผม แต่คิดอะไรได้มากกว่าผมก็ได้
หรือบางทีคุณผุ้ฟ
มันโอเคนะ ที่จะบอกกับใครว่าเราไม่โอเค
เคยรู้สึกว่าไม่โอเคกับตัวเองไหม ?
แล้วบอกกับตัวเองว่าอะไร ?
บอกกับใครบ้างไหม
แล้วมันโอเคมั้ย ที่เรารู้สึกไม่โอเค
แต่บอกใครไม่ได้เลย ?
5 วิธีคิดหลังจบความสัมพันธ์ที่ไม่ทำให้ตัวเองเจ็บตัว
เรื่องพวกความสัมพันธ์ หรืออกหักอะไรแบบนี้
ถ้าไม่ได้เจอกับตัว เราไม่อินกับมันจริงๆนะ
คนที่มีความรักดีๆ มาฟังก็จะรู้สึกว่า มึงงงงง ทำไมไม่มูฟ นั่งแช่ทำไม
แต่ถ้าวันนึงมันเกิดขึ้นกับเรา
เราจะเข้าใจเลยว่า ทำไมเราถึงยังก้าวต่อไปไม่ได้ ทั้งๆ ที่ทุกวันมันค่อยๆ ผ่านเลยไป
จะว่าไปแล้ว การอกหักนี่มันเป็นความรู้สึกครั้งใหญ่ที่สามารถนับได้เลยนะว่า
นี่แหละคืออีกสิ่งที่ยากลำบากในการผ่านไปจริงๆ
เวลาเราถามอะไรใคร..เรามักมีคำตอบในใจอยู่แล้ว
มีอะไรที่ทำสำคัญกว่าการมีความสุขในชีวิตไหม ?
ความสุขคือห้วงเวลาที่สั้นที่สุดที่เกิดขึ้นในชีวิตแล้ว
ซึ่งถ้ามันสั้นขนาดนั้น นั่นหมายความว่า เราไม่ได้เกิดมาเพื่อที่จะมีความสุขรึเปล่า
แล้วถ้าไม่ใช่ความสุข สิ่งนั้นมันคืออะไร
มีอะไรที่สำคัญกว่าการมีความสุขในชีวิตนี้ด้วยหรอ ?
ความเจ็บปวดเป็นสิ่งจำเป็นต่อความรัก
เราไม่ค่อยได้เรียนรู้อะไรจากความสุขสักเท่าไหร่
ผมไม่ได้คิดว่าเราโตขึ้น หรือเป็นตัวเองที่ดีขึ้นเรื่อยๆ เพราะความสุข
ซึ่งผมว่ามันเป็นประโยคที่ง่ายต่อการถูก defence เหมือนกันนะ
เพราะบางคนอาจจะคิดว่า ความสุขเป็นตัวแปรบางอย่างที่ทำให้ชีวิตของคุณดีขึ้น
แต่สำหรับผมแล้ว ความทุกข์ ความเจ็บปวดต่างหากที่ทำให้เราได้เรียนรู้อะไรบางอย่างที่มันซ่อนอยู่
เอาเข้าจริงๆ ก็ไม่มีใครอยากเจอมันหรอก ไอ้ความเจ็บปวดเนี่
เมื่อความตายเป็นเรื่องง่าย ความท้าทายคือการยังต้องมีชีวิตอยู่
ถ้าไม่ใช่เพราะหนี้สิน ที่สุมรออยู่ทุกเดือน
มีพ่อแม่ให้ดูแล มีแมวที่ต้องรีบกลับบ้านไปให้อาหาร
มีคอนเสิร์ตที่อยากไปดู
มีที่เที่ยวที่อยากเดินทางออกไป
เราจะต้องทำงาน และมีชีวิตอยู่ไปไหม
เป็นคำถามที่ผมถามกับตัวเองมาตั้งแต่ช่วงวัยรุ่น
จนเข้าช่วงยี่สิบ มันก็มีช่วงที่เราลืมคำถามนี้ไป
ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน
แต่พอมีใครสักคนตายจากไปในชีวิต
คำถามเหล่านี้ก็จะกลับมาอีกครั้ง
และยังหาคำตอบว่า ความท้า
สิ่งที่ไม่ต้องรีบทำก็ได้ในปี 2020
เราต่างเสพติดความเร็ว
เน็ตก็ต้องเร็ว ส่งไลน์ไปหาก็ต้องรีบตอบ
สั่งของก็อยากให้รีบส่ง งานก็ต้องรีบทำ
เที่ยวก็ร้องรีบเที่ยว เดี๋ยวมีคนตามมาเยอะ
กินก็ต้องรีบกิน เพิ่งคุยกันก็รีบบอกว่าคิดถึง
อกหักก็อยากรีบหาย
ทุกอย่างดูเร่งรีบ ฉาบฉวย
จนบางทีเราก็หัวเสียกับคนที่ตอบข้อความช้าไปไม่กี่นาที
โวยวายกับคนที่ส่งของให้เราช้าไปวันสองวัน
รู้สึกเบื่อกับหนังที่ไม่ได้สนุกตั้งแต่เริ่มเรื่อง
แต่จริงๆ แล้วความ
เมื่อเสียตัวตนจากใครสักคน เราจะดึง Self esteem ตัวเองกลับมายังไง ?
ทำไมเราถึงเกรงใจคนที่ไม่สนิท ?
ทำไมเราถึงแคร์ว่าใครชอบเราไม่ชอบเรา ?
ทำไมเมื่อใครสักคนจากไป เราถึงไม่หลงเหลือความเป็นตัวเองอยู่เลย ?
ทำไมต้องรู้สึกแย่ เมื่อถูกใครสักคน Bully ?
หาคำตอบผ่านการนั่งคุยสบายๆ กับแขกรับเชิญคนแรก คุณสายใย สระกวี Head of Communications and Public Affairs ของ Google Thailand
5 คนสำคัญที่ทำให้ปีนี้เป็นปีที่ดี
ทุกๆ สิ้นปี สำนักข่าว นิตยสารหัวใหญ่ๆ มักจะทำสรุปบุคคลสำคัญ
บุคคลผู้มีอิทธิพลกับโลกใบนี้ เรียงลำดับกันออกมา ว่าใครเด่นด้านไหน
ใครทำอะไรกันมาบ้างในปีนี้
ผมชอบเข้าไปอ่าน แล้วก็มีหลายๆ คนที่เราชื่นชม อยู่ในนั้นด้วย
ระดับโลกอาจดูกว้างไป ลองมองเข้ามาในชีวิตตัวเองบ้าง
ว่าในปีที่ผ่านมา ถ้าจะ List คนที่สำคัญ
คนที่ทำให้ชีวิตเราเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ดีขึ้น
คนที่คอยสนับสนุนความฝันของเรา เราควรจัดลำดับ
5 สิ่งที่ควรทิ้งเอาไว้ในปีนี้
อีกปีที่กำลังจะผ่านไป อะไรที่อยากทำ
อะไรที่คิดเอาไว้ได้ทำไปหมดแล้วรึยัง
เราตั้งเป้าหมายว่าปีถัดๆ ไป เราอยากทำ อยากเป็นอะไร
แต่ก่อนที่จะไปถึงตรงนั้น
เราต้องมาทบทวนตัวเองก่อน ว่าอะไรที่หนักไป
และควรที่จะทิ้งเอาไว้ในปีนี้
ฮาวทูเท เทอย่างไร ไม่มูฟเป็นวงกลม
ทุกครั้งที่เราต้องเลิกลา
เราอาจไม่ได้รู้สึกเสียดายเค้า
มากไปกว่าเสียดายช่วงเวลาที่เคยได้อยู่ด้วยกัน
เราเสียดายบทสนทนาเหล่านั้น
เสียดายความทรงจำที่มันมีค่ากับความรู้สึก
จนเราไม่อยากเสียอะไรไปอีกเลย
นั่นเลยทำให้สุดท้าย มันทำให้เราเป็นคนเก็บ
เรายังเก็บทุกอย่างไว้ในความทรงจำ
บางครั้งก็ไปหยิบหาเอามาเพิ่ม
เติมวัตถุดิบใหม่ๆ ให้ปัจจุบันมันว้าวุ่น
คนที่เดินถือความทรงจำอยู่ตลอดเวลา
ไม่ว่าจะดีหรือไม่
KYO--TO--KYO ปั่นเกียวโต โผล่โตเกียว Part VI
คนญี่ปุ่นเฝ้ารอซากุระอย่างมีความหวัง
เป็นการเฝ้ารอที่มีการคาดคะเนว่า ความหวังนั้นจะเป็นจริง
เทศกาลดูดอกซากุระจึงเป็นประเพณีแห่งความหวัง
การเริ่มต้นอะไรใหม่ๆ และการเฉลิมฉลองตอนมาญี่ปุ่นวันแรกๆ
แต่ผมก็สังเกตเห็นคนใส่หน้ากากปิดปากกันเต็มรถไฟฟ้า
บางคนใส่ทำกิจวัตรประจำวัน ตอนแรกก็คิดว่าเขาคงกลัวติดหวัด
ติดเชื้อโรค แต่ลองถามกับคนแถวนั้นถึงรู้ว่า
บางคนเขาแพ้เกสรดอกไม้
ฤดูชมดอกซากุระจะมีเกสรดอกไม้ลอยฟุ้งใ
KYO--TO--KYO ปั่นเกียวโต โผล่โตเกียว Part V
ทำไมอกหักแล้วต้องออกเดินทาง
ทำไมถึงต้องเดินหน้าหาความทรงจำใหม่
เพื่อลืมหรือเอามันมาทับซ้อนความทรงจำเก่า
แล้วสุดท้ายการเดินทางเพื่อลืมมันมีจริงมั้ย
หาคำตอบกับที่การเดินทางไปญี่ปุ่นครั้งนี้ของผม
KYO--TO--KYO ปั่นเกียวโต โผล่โตเกียว Part IV
วันที่ตัดสินใจปั่นจักรยานไปทะเลสาปที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น
มีเพียงแค่กูเกิ้ลแมพนำทาง
ไปตามทางที่มีแค่ป่าไผ่ และเนินเขา
ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า ทางที่ใกล้ที่สุด
จะเป็นทางที่ดีที่สุดมั้ย
ไม่รู้ว่าจะถึงรึเปล่า
แต่มาขนาดนี้แล้ว
ก็ต้องลองปั่นดูละกัน
KYO--TO--KYO ปั่นเกียวโต โผล่โตเกียว Part III
เวลาทำความรู้จักกับคนแปลกหน้าครั้งแรก
เรามักบอกประวัติของกันและกันโดยสังเขป
เป็นการสังเขปที่โคตรไม่เอ็กซ์คูลซีฟ
เพราะเราจะบอกข้อมูลไปกว้างๆ ชนิดที่มึงไม่มีทางรู้แน่ๆ ว่าจริงๆ
แล้วกูเป็นใคร มันจะมีการยึกๆ ยักๆ ซ่อนเร้นอะไรบางอย่างอยู่
ผมว่ามันเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งในการทำความรู้จัก
โดยเรามีหน้าที่ตั้งคำถามเพื่อทำความรู้จักซึ่งกันและกัน คล้ายๆ
เกม 20 คำถาม ยิ่งถาม ยิ่งสนุก
โคอิชิซังบอกผมว่า เขาเป็นม
KYO--TO--KYO ปั่นเกียวโต โผล่โตเกียว Part II
ความฝันของคุณคืออะไร –ผมถาม
ผมเป็นโรคชอบถามความฝันของคนอื่น อยากรู้ว่าแต่ละคนมีความฝันเป็นอะไรบ้าง เวลาคนกำลังเล่าความฝันของตัวเอง ผมว่ามันมีเสน่ห์ดี
“ความฝันของเราก็คงเหมือนกับความฝันของผู้หญิงญี่ปุ่นส่วนใหญ่ละมั้ง อยากแต่งงาน ลาออกจากงาน แล้วออกมาเป็นแม่บ้าน เลี้ยงลูก แล้วทำกับข้าวให้สามีกินหลังเลิกงาน”
โยชิดะซังมีคนรัก ตอนนี้เขาคนนั้นอยู่ที่เมืองฟุกุโอกะ เมื่อมีเวลา ทั้งสองจะมาพบกันไม่ที่ใด
KYO--TO--KYO ปั่นเกียวโต โผล่โตเกียว Part I
บันทึกการไปปั่นจักรยานคนเดียวที่ญี่ปุ่น
จากเกียวโต ไปโตเกียว 10 วัน แบบที่ไม่วางแผนอะไรเลย
มีแค่ Google Map นำทาง กับใจบางๆ ที่โคตรจะกลัวความเหงา
ความทรงจำตัดแต่ง
"ใครๆ ก็มีความทรงจำที่อยากจำมันแบบนั้นด้วยกันทั้งนั้นแหละ"
เราก็แค่อยากเป็นคนสำคัญของใครสักคน
จริงๆ เราก็แค่อยากเป็นคนสำคัญกับใครสักคน
ฟังดูเป็นประโยคที่ฟังไม่ค่อยเข้าหู
สำหรับคนที่คิดว่าเราอยู่คนเดียวบนโลกนี้ได้นะ
แต่มองให้ดีๆ เราต่างเป็นหรือเคยเป็นคนสำคัญของใครบางคนเหมือนกัน
ครอบครัว คนรัก คนที่ทำงาน เพื่อน
แต่เป็นคนสำคัญกันในบางช่วงเวลา ช่วงชีวิตที่ไม่เหมือนกัน
บางคนเข้ามาตอนที่เราเป็นวัยรุ่น บางคนเข้ามาตอนที่เราไม่มีใคร
บางคนเข้ามาตอนที่เราไม่พร้อม
แล้วเขาก็จากไป ตัวละค
5 เรื่องแย่ๆ ที่เกิดกับเรา เมื่อตกอยู่ในความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน
ถ้าคิดว่าพร้อมกับอะไรแบบนี้
ถ้าคิดว่าจิตใจแน่วแน่ และอยากเอาชนะใจใครสักคน
และถ้าคิดว่ายังไม่แน่ใจว่ารักตัวมากพอหรือยัง
ลองเดินเข้าไปในความสัมพันธ์แบบนี้
ความสัมพันธ์ที่จะทำให้เกิดเรื่องราวแย่ๆ อย่างน้อย 5 เรื่องในชีวิต
ถ้าพร้อมแล้วลองกดฟัง
ผมก็พร้อมจะบอกกับคุณได้อย่างเต็มปากว่า
“ ยินดีต้อนรับสู่ความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน “
เลิกกันไปแล้ว แฟนเก่าสอนอะไรเราบ้าง
จริงๆ แล้ว เราไม่ค่อยได้เรียนรู้อะไรจากความสุขเท่าไหร่เลยนะ
ถ้าให้พูดว่า มีความสุขแล้วได้เรียนรู้อะไรบ้าง
น่าจะใช้เวลาเขียนออกมายากอยู่เหมือนกัน
แต่ถ้าให้พูดว่า เมื่อผ่านความยากลำบากครั้งนั้นมาแล้ว
ผ่านการขาหัก ผ่านการรักษาร่างกายอย่างยาวนาน
ผ่านการเยียวยาหัวใจอย่างไม่มีวันสิ้นสุด
เมื่อทุกอย่างมันสงบ
คลื่นลมฝุ่นที่ตลบอบอวลมันนิ่งนอนเหมือนตะกอนน้ำที่ก้นโอ่งแล้ว
เราได้เรียนรู้อะไรจากมัน
การเ
5 ฤดูกาลแห่งการเติบโตที่เราต้องผ่านมันไปให้ได้
ลองนึกดูดีๆ
ชีวิตในหนึ่งปี ในแต่ละฤดู
เราทำอะไรแตกต่างกันออกไป
ฤดูร้อน การแต่งตัวหรือการใช้ชีวิตเราก็เป็นแบบนึ่ง
ฤดูฝนก็อีกแบบหนึ่ง
ฤดูหนาว ซึ่งโอเค ผ่านไป ประเทศเราไม่มี >_<
ซึ่งการเติบโต มันก็มีฤดูกาลของมัน
มันมีอยู่ 5 ฤดูกาล ที่คุณไม่สามารถที่จะข้ามขั้นหรือหลีกเลี่ยงมัน
เรียกได้ว่า ต้องผ่านมันไปให้ได้ทุกฤดู
จะมีฤดูอะไรบ้างนั้น เราจะทำความเข้าใจมันได้ยังไง
เราจะผ่านมันไปได้มั้ย
ลองฟังกัน
ไม่เข้าใจ ทำไมไม่รักตัวเองสักที
จะว่าไปแล้วตั้งแต่เล็กจนโตมา
เราได้รับการปลูกฝังให้ดูแลร่างกายตัวเองโดยตลอด
เวลาหกล้ม ก็รีบไปล้างน้ำ ล้างแผล หาหมอปิดแผล
เรารู้วิธีที่จะทำให้ร่างกายเราแข็งแรง
เราออกกำลังกาย วิ่ง ฟิตเนส เล่นกีฬา
กินของที่ดี ให้เราสามารถอยู่กับร่างกายนี้ไปได้นานๆ
แต่พอใช้ชีวิตมาสักระยะ
เราจะรู้ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น
ไม่ได้มาทางกายภาพเพียงอย่างเดียว
บางครั้งร่างกายที่แข็งแรง
ไม่ได้ช่วยต้านทานการกระทบกระเทือนทาง
ก่อนจะล้มเลิกความตั้งใจ...ลองฟังนี่ดูก่อน
กำลังรู้สึกสับสนวุ่นวายอะไรในใจอยู่หรือเปล่าครับ
กำลังรู้สึกว่าทำไมสิ่งที่ตั้งใจไว้ มันล้มเหลวไม่เป็นท่า
หรือไม่มีทีท่าว่าจะออกดอกออกผลอย่างที่ใจหวัง เอาไว้เลยรึเปล่า
ถ้าคุณกำลังจะล้มเลิกความตั้งใจอะไรบางอย่าง
อยากให้ลองฟัง Episode นี้ดูครับ
ทำยังไง เมื่อคิดถึงตลอด Move on ไม่ได้สักที
คนรอบตัวส่วนใหญ่ที่เจอเราในสภาพที่ move on ไม่ไหว
มักจะบอกว่า แก ปล่อยวาง
อย่าไปคิดถึงมัน หาอะไรทำ
เอาจริงๆ ก็อยากจะบอกนะว่า
เห้ย เราทำมาแล้วทุกอย่างแล้ว
แต่ทุกอย่างที่ไปทำ มันก็ยังคิดถึงเขาอยู่
มันยังมีความทรงจำตอนนั้นซุกซ่อน
ผุดมาให้เห็น ให้ทรมานกับมัน
แล้วต้องทำยังไง เมื่อสุดท้ายมัน Move on ไม่ได้
มันไม่ไหวแล้วจริงๆ
สิ่งที่ได้เรียนรู้หลังผ่านช่วงอายุ 20 มาได้
นึกถึงเวลาที่เปลี่ยนเดือนจากเดือนหนึ่งเป็นอีกเดือนหนึ่ง
แล้วมักจะเห็นคนโพสในเฟซบุ๊คหรือไอจีว่า
September - Pls be kind to me.
ช่วยใจดีกับชั้นหน่อยน้า
ถ้าบอกกับช่วงชีวิตที่ย่างเข้า 20 ปีกับเขาบ้าง
ผมก็อยากจะบอกเหมือนกันนะว่า มึง ใจดีกับกูหน่อย
กูเพิ่งผ่านสิบแปดสิบเก้ามาหยกๆ
อย่าเพิ่งซัดกูแรง อย่าเพิ่งต้องให้เจออะไรที่ต้องเติบโตไวเกินไป
ไม่ใช่ว่าไม่พร้อม
เพราะถ้าจะถามว่าแล้วจะพร้อมใช้ชีวิตเมื่อไ
Fear of Being Judged - กลัวการถูกตัดสิน ?
ทำไมกับคนใกล้ตัว กับใครสักคน
เราถึงกลัวการถูกคนเหล่านั้นตัดสิน
จนบางทีก็ทำให้เราไม่กล้าที่จะลุกขึ้นมาทำ
หรือเป็นอะไร สักอย่างที่เราอยากจะเป็น
เรากลัวการถูกตัดสินจริงๆรึเปล่า
หรือเพราะเราตัดสินคนอื่นๆ ไปด้วย
เราเลยกลัวการโดนทำแบบนี้กลับบ้าง
ลองหาคำตอบให้ตัวเองดู
สิ่งที่นึกขึ้นได้เมื่อต้องทำงานกับคนที่คุณเกลียด
ไม่ชอบยังไงให้ยังทำงานด้วยกันได้
เกลียดยังไงให้อีกคนดูไม่ออกว่าเราเกลียด
เกลียดยังไงให้รู้ว่า เออ โคตรเกลียดกันเลยนะ
แต่คือเป้าหมายเดียวกันไง
แล้วอันไหนคือความจริง
อันไหนคือ "สาร" ที่แท้จริงแต่เขาไม่ได้พูดออกมา
หรือแสร้งซ่อนนัยยะอยู่ในคำเยินยอก่อนจิกหัวใช้งานเหล่านั้น
มาหาคำตอบกันเมื่อต้องทำงานกับคนที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้าด้วย
สิ่งที่นึกขึ้นได้เมื่อนอกใจใครสักคน
อะไรคือสาเหตุของการนอกใจ
อะไรคือสิ่งที่คุณควรรู้ แต่ไม่เคยมีใครบอก
ไม่ว่าจะเป็นคนที่นอกใจ
และคนที่ถูกนอกใจ
มาทำความเข้าใจผ่านการนอกใจใน Episode นี้กัน
3 Mindsets สร้างความสำเร็จ
เบื้องหลังความสำเร็จของคน 3 คน ผ่าน 3 Mindsets ที่เมื่อฟังแล้วอาจเข้ามาเปลี่ยนอะไรข้างในใจเราได้
The Fear Of Missing Out
ผมไปอ่านเจองานวิจัย
เค้าบอกว่า Application ไม่ว่าจะเป็น Youtube, twitter , Facebook
IG , Snapchat นั้นทำให้คนเรารู้สึกอะไรกันบ้าง เมื่อได้ใช้กันไปแล้ว
มันก็มีคะแนนกันหลายหมวดหมู่นะ
แต่ที่ผมสังเกตเห็นก็คือ
ไม่ว่าจะเป็น App อะไร
คะแนนเรื่องของ Self esteem , Self identity
หรือเมื่อคนใช้แล้วรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า มีตัวตนมากขึ้น
คะแนนสูงพอๆ กับเมื่อใช้แล้ว ใครอีกหลายๆคน
อาจจะเป็นคนเดียวกันด้วย ท
ในความเหงาไม่ได้มีเราอยู่คนเดียว
การที่ได้รู้ว่ามีใครสักคนหนึ่งร้องไห้อยู่ใกล้ๆ
จะทำให้เราร้องไห้น้อยลงรึเปล่า ?
แล้วการที่ได้รู้ว่ามีใครสักคนที่เหงาอยู่เหมือนกัน
จะทำให้เราเหงาน้อยลงด้วยมั้ย ?
ไม่มีใครรู้
แต่ที่รู้ๆ ในความเหงา ไม่ได้มีเราอยู่คนเดียว











